Ο Νίκος Ρίζος δεν είχε καμία σχέση με αυτό που βλέπουμε μέσα από την οθόνη. Δεν έδινε αέρα να του μιλούν όλοι…
Ήταν σοβαρός και λιγομίλητος
Ο Νίκος Βερλέκης, σε μια από τις λίγες συνεντεύξεις του μίλησε στο “Λοιπόν” και στην Κυριακή Δερέμπεη σε μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα.
Δουλέψατε με τον Ρίζο, μπορείτε να μας πείτε λίγα λόγια για εκείνον;
Πολλές φορές συνεργάστηκα μαζί του. Δεν είχε καμία σχέση με αυτό που βλέπουμε μέσα από την οθόνη. Ήταν πολύ σοβαρός άνθρωπος και λιγομίλητος. Ειδικά σε ανθρώπους τους οποίους δεν γνώριζε, δεν μιλούσε πολύ. Χιούμορ είχε στις παρέες του, τις οποίες γνώριζε πολύ καλά και συνεργαζόταν μαζί τους. Δεν έδινε αέρα, να του μιλούν όλοι και να του κάνουν αστεία. Έπρεπε να είναι έτσι, γιατί έτσι ήταν τα πράγματα. Ήταν δουλεμένος! Άλλωστε Βασιλειάδου-Αυλωνίτης-Ρίζος, είχαν μακροχρόνια συνεργασία. Ήταν το τρίτο πρόσωπο. Στο θέατρο αυτοί τον ανέδειξαν. Ήταν πολύ καλός επιχειρηματίας. Λέγανε πως ήταν κάπως «σφιχτός», δηλαδή μαζεμένος οικονομικά. Έτσι όμως, κατάφερε να πραγματοποιήσει τα όνειρά του, έκανε τα θέατρα και τις επιτυχίες του. Ήταν πιο αυστηρός από τον Βουτσά. Άλλωστε ο Βουτσάς, ενώ ήταν η αρχή του θιάσου, δεν έκανε ποτέ τον επιχειρηματία. Ο Ρίζος, ως επιχειρηματίας έπρεπε να είναι πιο σκληρός!
Ταξιδεύοντας από το σήμερα στο χθες, ποιες εικόνες θυμάστε από τα γυρίσματα της ταινίας.
Αναμνήσεις με τον Βουτσά και τον Ρίζο, έχω περισσότερες από το θέατρο και λιγότερο από τον κινηματογράφο. Έτσι, δεν έχω να σας αναφέρω πολλά. Υπήρχε πολύ μεγάλο μεράκι και χαιρόμασταν που δουλεύαμε. Η διαδικασία των γυρισμάτων, ήταν για εμάς ένα πανηγύρι. Κάτι το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τα σημερινά δεδομένα, που δεν προλαβαίνεις να τα χαρείς, να τα περάσεις μέσα σου, να τα χορτάσεις. Θυμάμαι, πως οι αμοιβές ήταν πολύ καλές και συγκριτικά με τις σημερινές υπερδιπλάσιες.
Τα κοστούμια ανήκαν σε εσάς;
Τα περισσότερα ήταν δικά μας. Τα πληρώναμε από την τσέπη μας. Ήταν μέσα στην αμοιβή μας. Δεν είχαμε ενδυματολόγο. Μας έλεγαν, θα πάρετε τόσα χρήματα και ταξινομούσαμε αναλόγως. Ντυνόμασταν κλασικά, μας παρακολουθούσε ο σκηνοθέτης και ο σκηνογράφος και αξιολογούσε το κοστούμι που φορούσαμε. «Αυτό δεν είναι για εδώ» έλεγε και φέρναμε άλλο. Χορηγοί μόνο στην επίπλωση υπήρχαν. Έδιναν έναν καναπέ, μια καρέκλα και έγραφαν στο τέλος την επωνυμία του μαγαζιού.
Ακολουθήστε το zinapost.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για Lifestyle, Showbiz, Gossip News και αποκλειστικά βιντεο.
