Νόνικα Γαληνέα: «Ο Αλέκος ήταν η ασπίδα μου, το λαχείο της ζωής μου. Δεν υπήρχε άλλος τέτοιος άνθρωπος»

Η Νόνικα Γαληνέα και ο Αλέκος Αλεξανδράκης ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή ζευγάρια τόσο στη ζωή όσο και το θέατρο για περισσότερα από 20 χρόνια.

Μιλώντας για τη γνωριμία τους η Νόνικα Γαληνέα είχε πει σχετικά με τη γνωριμία τους: «Γνωριστήκαμε το καλοκαίρι του 1969, τότε που πρωτοδουλέψαμε στο θέατρο ”’Μετροπόλιταν” της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, στα “Μεγάλα Χρόνια” του Γεωργίου Ρούσσου. Εγώ ήμουν σε διάσταση από πολύ καιρό και εκείνη την εποχή έβγαινε επιτέλους το διαζύγιό μου. Ο Αλέκος ήταν πάντα ο πρώτος που ερχόταν στην πρόβα και ο τελευταίος που έφευγε.

Ήξερα πως ήταν παντρεμένος και πως είχε ένα αγοράκι. Δεν είχαμε ανταλλάξει ποτέ κουβέντα εκτός από καλημέρα και επειδή δεν τολμούσα να τον κοιτάω, πήγαινα από πίσω του και κοίταζα το σβέρκο και τα μαλλιά του. Ήταν πολύ ωραίος. Ένιωθα μεγάλη έλξη, αλλά ποτέ δεν φανταζόμουν πως μια μέρα, σύντομα, θα είμαστε ζευγάρι. Δε φανταζόμουν καν πως του άρεσα. Την πρώτη φορά που μου μίλησε στην πρόβα μού είπε: “Καλοκαίρι με τη Μόνικα”. Του είπα: “Μόνο που εμένα με λένε Νόνικα”. Και μου απάντησε: “Το ξέρω”.

Δεν μίλαγε ο άτιμος και εγώ ήμουν τρισχειρότερη. Έλεγα από μέσα μου: “Αντίσταση, βάλε αντίσταση, θα γίνεις ρεζίλι…”. Αυτό που αισθανόμουν μέρα με τη μέρα μεγάλωνε».

Η πρώτη επεισοδιακή συνάντηση και ο ακαριαίος έρωτας

Το 1969 στο Θέατρο «Μετροπόλιταν» η Γαληνέα μοιραζόταν το καμαρίνι της με την Νίκη Τριανταφυλλίδη, την πρωταγωνίστρια του έργου. «Δεν είχα καταλάβει πως δεν με άντεχε. Έδειχνε άγγελος επί της γης, αλλά πρέπει να είχε διαισθανθεί ότι άρεσα στον Αλεξανδράκη. Ένα βράδυ, στις 29 Ιουνίου 1969, μέρα Σάββατο, βγαίνοντας απ’ το καμαρίνι μας με κλείδωσε μέσα και έφυγε. Άρχισα να φωνάζω.

Ο φύλακας δεν υπήρχε περίπτωση να με ακούσει. Αν και φορούσε διπλά ακουστικά, ήταν θεόκουφος. Και με άκουσε ο Αλεξανδράκης από τη μάντρα, δύο τετράγωνα πιο κάτω, όπου είχε πάει να πάρει το αυτοκίνητό του. Γύρισε πίσω και μου άνοιξε μαζί με το φύλακα, γιατί η άλλη είχε βάλει λουκέτο. Του είπα πως δεν είχα αυτοκίνητο, παρόλο που είχα, ένα κάμπριο Triumph διθέσιο, το οποίο μόλις είχα πάρει.

Το είχα στην ίδια μάντρα που είχε κι εκείνος το δικό του, αλλά μια και ο Αλέκος έμενε στη Γλυφάδα κι εγώ στον Αστέρα της Γλυφάδας με πήγε εκείνος. Στη διαδρομή έτρεμα ολόκληρη από τρακ και νόμιζα πως θα τρελαινόμουν. Όταν βγήκε απ’ το αυτοκίνητο για να με καληνυχτίσει, του είπα (πώς το τόλμησα ούτε ξέρω): ”Φίλησέ με”. Εκείνος μου είπε: ”Άσ’ το καλύτερα”, και το επόμενο πράγμα που θυμάμαι είναι ότι βρεθήκαμε κάτω από ένα δέντρο, ενώ τ’ αυτοκίνητα περνούσαν το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο ρίχνοντας τα φώτα τους πάνω μας….». 

Η κοινή καλλιτεχνική διαδρομή στο θέατρο

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης και η Νόνικα Γαληνέα όντας ζευγάρι στη ζωή και στο θέατρο έγραψαν μεγάλη ιστορία συνεργαζόμενοι σε λαμπερές παραστάσεις όπως το «Κάθε χρόνο τέτοια μέρα», «Μάρτυς κατηγορίας», «Καινούργια σελίδα» κ.α.

Το λαχείο της ζωής μου

Η Γαληνέα είχε πει σε συνέντευξη της Μυρτώ Λοβέδρου:

«Ο Αλέκος ήταν η ασπίδα μου, το πιστεύω μου, ο κατάλληλος άνθρωπος που θα μπορούσε να με παραλάβει μετά τον Κουν και να με ολοκληρώσει σαν προσωπικότητα. Μου έπεσε το λαχείο της ζωής μου. Ο Αλέκος ήταν το λαχείο της ζωής μου, και είναι ακόμα. Δεν υπήρχε άλλος τέτοιος άνθρωπος.
Αλλά, ναι, πρέπει να μπορείς να σταθείς στην ευκαιρία που σου δίνεται. Γιατί πάνω στην σκηνή είσαι πάντα μόνος με το κοινό. Τι θα μπορούσε να μου κάνει ο Αλέκος αν δεν μπορούσα να τα πω; Και εκεί βασίστηκε. Στο πρώτο έργο που παίξαμε μαζί, τα “Τέσσερα δωμάτια με κήπο”, στο θέατρο Διονύσια, τον είχαν φωνάξει και ο Χορν και η Λαμπέτη και του είχαν πει “Αλέκο μου, είσαι ερωτευμένος αλλά θα την καταστρέψεις την κοπέλα… Είναι αδύνατον να βγάλει τέσσερις διαφορετικούς ρόλους χωρίς να έχει την πείρα”. Κι ο Αλέκος είπε “αναλαμβάνω την ευθύνη”. Οταν παίξαμε το έργο, ακόμα και οι πιο σκληροπυρηνικοί κριτικοί, με αποθέωσαν».

Ο χωρισμός

Το 1986 το θεατρικό ζευγάρι εγκαταστάθηκε στο θέατρο Ιλίσσια, το οποίο ανακαίνισε εξ ολοκλήρου. Εκεί ανέβηκαν παραστάσεις που άφησαν εποχή, ανάμεσά τους η «Επιστροφή της γηραιάς κυρίας» και η «Ευαίσθητη ισορροπία». Ο κύκλος ωστόσο έκλεισε στις αρχές της δεκαετίας του ’90. «Χωρίσαμε με τον Αλέκο με πολύ κόπο, διατηρώντας πάντα μια πολύ ουσιαστική σχέση και αντιμετωπίζοντας το χωρισμό μας με αλήθεια και σεβασμό. Αυτό έσωσε τη σχέση μας».

Πολλά χρόνια αργότερα θα δηλώσει: «Ένας λόγος για τον οποίο χώρισα από τον Αλέκο Αλεξανδράκη ήταν ο Χορν. Καθόλου δεν με σημάδεψε και δεν μου λείπει ο Χορν. Αντιθέτως, είχα έρθει σε τρομερή ρήξη μαζί του.» 

Ο Αλέκος Αλεξανδράκης, σε απόσπασμα από τη συνέντευξη της Νόνικας Γαληνέα στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω». «Έκανα πάρα πολλά δώρα στη Νόνικα. Συνέχεια (της) έκανα, αλλά τόσες γυναίκες και τόσοι γάμοι, έκανα δώρα αρκετά. Ήθελα να τους κάνω δώρα. Ήταν μια ανάγκη που λένε, το αισθανόμουν σαν μια ανταπόδοση, ας πούμε ευγνωμοσύνη για το ότι διάλεξαν να είναι μαζί μου ένα κομμάτι της ζωής τους»

in.gr

Ακολουθήστε το zinapost.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για Lifestyle, Showbiz, Gossip News και αποκλειστικά βιντεο.