Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης: «Μια βραδιά στην Τήνο, χωρίς σκεπή, σεντόνι και φως – ένα με τη φύση»

Η Τήνος για εμένα είναι σχεδόν ένα δεύτερο σπίτι. Με το που ανοίγει η μπουκαπόρτα από το καράβι είμαι πολύ χαρούμενος, σαν 5 χρονών παιδάκι. Από μια βόλτα στη Χώρα, ένα μονοπάτι, μια διαδρομή από τη μία άκρη του νησιού στην άλλη, έχει μέρη όπως την Αγάπη, που ο καθένας μπορεί να βρει ένα κομμάτι του εαυτού του. Αγαπώ τον αέρα της και το ότι η θερμοκρασία δεν ανεβαίνει ποτέ πάνω από 30 βαθμούς. Η αίσθηση ότι ακούς τον άνεμο να θροΐζει με ηρεμεί απόλυτα.

Η Τήνος για εμένα είναι ησυχαστήριο, ένας τόπος που για κάποιο λόγο αισθάνομαι πολύ συνδεδεμένος, ενώ δεν είμαι από εκεί κι ούτε είχα κάποιον από εκεί.

Οι διαδρομές του Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη στην Τήνο

Είναι ένα μέρος που επισκέπτομαι από μικρός, μια και με τους γονείς μου μέναμε στη Ραφήνα. Οι εκδρομές μας ξεκινούσαν από το λιμάνι και παίρναμε το καράβι για Άνδρο, Τήνο, Μύκονο – μιλάμε για τις εποχές του ’80. Εκεί αισθάνομαι ταπεινός, απλός, ένα με τη γη. Για όσους πιστεύουν, έχει μία από τις ωραιότερες εκκλησίες, την Παναγιά της Τήνου. Αν σε ενδιαφέρει και είσαι περίεργος, μπορείς να βρεις ενδιαφέροντες ανθρώπους, με τους οποίους μπορείς να συνομιλήσεις πέρα από τα εγκόσμια. Να μιλήσεις με τον εαυτό σου και για τον εαυτό σου.

Στις πιο δυνατές μου αναμνήσεις από την Τήνο μου, είναι μια βραδιά χωρίς σκεπή, χωρίς σεντόνι και χωρίς φως. Πριν αρκετά χρόνια με πήρε ο ύπνος  στην παραλία του Άγιου Σώστη. Δεν φυσούσε, η Μύκονος, την οποία έχει θέα η παραλία, δεν είχε χτιστεί τόσο οπότε δεν υπήρχαν πολλά φώτα στον ορίζοντα. Θυμάμαι να είμαι ένα με το περιβάλλον. Έζησα μια σπάνια ανεμελιά. Ήταν από τα πιο υπέροχα βράδια, στο σκοτάδι τα αστέρια τα βλέπεις πολύ πιο καθαρά από την πόλη.

* Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης είναι ηθοποιός.

athensvoice.gr