Το τελευταίο χειροκρότημα στη Μαρινέλλα: «Άνοιξες πόρτες, γκρέμισες κάστρα, καλό ταξίδι μάνα» – Συγκίνηση στους επικήδειους Νταλάρα και Αλεξίου

Επικήδειο εκφωνεί ο Γιώργος Νταλάρας:«Είναι βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή, αλλά μου το ζήτησες και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Υπάρχει άνθρωπος που δεν ξέρει την περιπετειώδη πορεία σου;

Άνοιξες πόρτες, γκρέμισες ταμπού και κάστρα. Δημιούργησες πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές.

Δεν θα ξεχάσω με πόσο μεγάλο σεβασμό μιλούσες για τις φωνές πριν από σένα. Πώς μιλούσες για τη Μοσχολιού αλλά και για τη Χαρούλα μας.

Θέλω να πως ως μουσικός ότι έκανες κάτι αδιανόητο. Οι δεύτερες φωνές ακουγόντουσαν σαν πρώτες. Όταν σε ρώτησα πώς παίρνεις τόσα ρίσκα μου απάντησες «η ανάγκη αγόρι μου».

Πέταξες στη σκηνή του Ηρωδείου ως τραγωδός. Προχθές πέθανε η δεύτερη μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου.

Να είστε περήφανη όπως ήταν και εκείνη για σας», είπε απευθυνόμενος στην οικογένειά της.

«Καλό ταξίδι μάνα».

«Μέσα στη γλύκα του φθινοπώρου, στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Το Ηρώδειο. Εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί. Στη σκιά της Ακρόπολης, στη σκιά του Παρθενώνα.Εκεί διάλεξες Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας, να τραγουδήσεις ακαπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες. Κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρεψε όμως δε σε άφηνε να φύγεις. Δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις γιατί έτσι τον είχες μάθει. Να παίζεις μαζί του με τα πήγαινε έλα σου.

Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν. Κι όχι μόνο οι συνάδελφοί σου οι τραγουδιστές, αλλά οι συνάδελφοί σου οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι συγγραφείς σου, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μόδιστροι, οι δημοσιογράφοι και όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Μιλάει για σένα όλος ο Ελληνισμός, που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες κι αυτόν. Μιλάμε λόγια αληθινά, λατρευτικά.

Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια. Πολλοί σε λένε μάνα. Σε λένε φίλη. Σε λένε εξαιρετική συνάδελφο. Σε λένε γενναιόδωρη, δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό. Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νιάξιμό σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν. Και οι νεότεροι για όσα τους δίδαξες.

Ένας φίλος είπε “Όποιον δεν τον αγκάλιασε η Μαρινέλλα και όποιον δεν του έσφιξε το χέρι, τίποτα δεν ένιωσε από την αγάπη της”. Το φως σου το λάβαμε όμως και από μεγάλες αποστάσεις. Μαρινέλλα μου, καπετάνισσα. Αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε; Σήμερα κάνω κάτι που δεν είχα ποτέ φανταστεί πως θα κάνω. Στην πρώτη μου ακρόαση πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου να μιλήσω για τις χάρες σου, εδώ μπροστά σου και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου, που έχετε ζήσει και έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα. Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου, ήσουνα δώρο μεγάλης αξίας. Μας πλούτισες με πολύτιμες αναμνήσεις κυρά μου, το καταλαβαίνεις;

Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού. Ήμασταν δέκα τραγουδίστριες και σε είχαμε κορυφαία. Πόσο όμορφη ήσουνα! Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να ήθελες να πετάξεις. Και εκεί κορυφαία. Κορυφαία και άλλοτε ταπεινή. Έκανα μια γιορτή στο σπίτι μου μια μέρα και θυμάμαι πως μπήκες μέσα σαν βασίλισσα φορώντας μια χρυσή χάρτινη κορώνα και κρατούσες για μένα ένα πλαστικό διάδημα, γιατί θα ήμουν η πριγκίπισσα σου. Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ. Και όλοι έτσι θέλουμε να σε θυμόμαστε. Να γελάς με αυτή την κρυστάλλινη φωνή και να είσαι η βασίλισσά μας. Γιατί σου άρεσε πολύ να γελάς Μαρινέλλα, να γελάς, να κουβεντιάζεις, να τραγουδάς και να αγαπάς. Να αγαπάς πολύ».