Χρήστος Μαρκίδης: Νεκρός στο σπίτι του ο ζωγράφος και ποιητής

Νεκρός μέσα στο διαμέρισμά του στα Εξάρχεια εντοπίστηκε ο γνωστός ζωγράφος και ποιητής Χρήστος Μαρκίδης.

Ο 72χρονος καλλιτέχνης εντοπίστηκε το απόγευμα της Δευτέρας 24 Αυγούστου στο σπίτι του. Οι πρώτες ενδείξεις παραπέμπουν σε αυτοχειρία.

Οι αρμόδιες Αρχές διερευνούν την υπόθεση, προκειμένου να αποσαφηνιστούν πλήρως οι συνθήκες του θανάτου του.

Στην τελευταία του ανάρτηση, που έγινε μερικές ώρες πριν βρεθεί νεκρός, αναφερόταν «στην τρομερή παγίδα της ύπαρξης». Συγκεκριμένα, με αφορμή την ταινία Persona του 1968, o Χρήστος Μαρκίδης έγραψε: «Η γέννηση είναι παγίδα. Εντελώς αινιγματική παγίδα, γιατί, όταν κανείς βγαίνει από το σώμα της μάνας του, προκαλεί η εικόνα αυτή εντύπωση απελευθέρωσης. Εντούτοις, όταν βγαίνει απ’ το σώμα της μάνας του, το παιδί μπαίνει στην παγίδα. Στην τρομερή παγίδα της ύπαρξης. ~ Νίκος Καρούζος».

Ποιος ήταν ο Χρήστος Μαρκίδης

Γεννήθηκε στη Δράμα το 1954 και από το 1974 έως το 1979 σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας, με αντικείμενα τη ζωγραφική, τη νωπογραφία, την ιστορία της τέχνης, τη ρυθμολογία και την παιδαγωγική ψυχολογία. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του έζησε και εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι, ενώ από το 1985 έως το 1988 υπήρξε υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για την εκπόνηση συγκεκριμένου καλλιτεχνικού έργου στην Ελλάδα.

Η εκθεσιακή δραστηριότητα του Μαρκίδη εκτεινόταν σε περισσότερα από 40 χρόνια. Από την πρώτη του ατομική έκθεση στην γκαλερί «Νέες Μορφές» το 1984 έως την αναδρομική παρουσίαση του έργου του στο Art Project Space το 2025, πραγματοποίησε συνολικά 15 ατομικές εκθέσεις.

Έργα του παρουσιάστηκαν, μεταξύ άλλων, στις «Νέες Μορφές», στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, στην Titanium, στην Gallery 7 και στην Thanassis Frissiras Gallery στην Αθήνα, καθώς και σε χώρους τέχνης στη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα. Παράλληλα, συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Στη ζωγραφική του επανέρχονταν σταθερά η ανθρώπινη μορφή, οι προσωπογραφίες και οι νεκρές φύσεις. Κεντρικό στοιχείο της δουλειάς του ήταν η σχέση της ανθρώπινης φιγούρας με τον χώρο, αλλά και η έντονη εκφραστικότητα των προσώπων.

Οι σκούροι τόνοι αποτελούσαν ένα από τα χαρακτηριστικά της εικαστικής του γλώσσας, με το φως να αποκτά συχνά συμβολική ή ακόμη και μεταφυσική διάσταση. Το αποτέλεσμα ήταν έργα με υποβλητική ατμόσφαιρα και εμφανείς αναφορές στην καλλιτεχνική παράδοση.

Παράλληλα με την εικαστική του πορεία, ο Χρήστος Μαρκίδης είχε αναπτύξει σημαντική συγγραφική δραστηριότητα. Από το 1992 κείμενα και ποιήματά του δημοσιεύονταν σε λογοτεχνικά περιοδικά, ενώ σταδιακά δημιούργησε ένα εκτεταμένο ποιητικό και δοκιμιακό έργο.

Μεταξύ των ποιητικών βιβλίων του ήταν τα «Μονόζυγο-Τέσσερα Σχεδιάσματα» (1999), «Έως» (2001), «Άτια στο σκοτεινό νερό» (2003), «Αμώεν» (2004), «Κιννάβαρι» (2009), «Δράκων κατήλθες» (2013) και «Έρεβος ή το άλλο φως» (2020).

Το 2023 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμός ο συγκεντρωτικός τόμος «Ποιήματα 1999-2020», στον οποίο αποτυπώθηκε η ποιητική διαδρομή δύο και πλέον δεκαετιών.

Στο δοκιμιακό του έργο περιλαμβάνονταν τα «Επτά κείμενα περί Τέχνης» και «Κατάματα», ένα βιβλίο που γνώρισε διαδοχικές εκδόσεις το 2005, το 2014 και το 2022.

Μια διαφορετική συνάντηση ποίησης και μουσικής ήρθε τον Σεπτέμβριο του 2022 με το CD «Γενέθλια Ζέμπρα», που κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Ο ίδιος απήγγειλε τα ποιήματα, με τη μουσική και την επεξεργασία του ήχου να υπογράφει ο Γιάννης Μουρτζόπουλος.