«Η καταδίκη δεν στηρίχθηκε σε αφηγήματα», λέει η πλευρά της φοιτήτριας για τον ιδιοκτήτη του σπιτιού που την κατέγραφε παράνομα με κάμερα

Την ικανοποίησή της για τη νέα καταδίκη του 68χρονου, ο οποίος είχε τοποθετήσει κάμερα στο σπίτι που της μίσθωνε και κατέγραφε παράνομα ιδιωτικές της στιγμές, εξέφρασε μέσω του συνηγόρου της η νεαρή γυναίκα που έπεσε θύμα στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του δικηγόρου που εκπροσώπησε το θύμα, Αναστάσιου Μακρή, η καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης «δεν στηρίχθηκε σε αφηγήματα. Στηρίχθηκε σε συγκεκριμένα, αντικειμενικά και αμετάβλητα δεδομένα». Σημειώνει, δε, ότι «για την εντολέα μας, η σημαντική αυτή απόφαση αποτελεί δικαίωση μετά από μία ιδιαίτερα σοβαρή προσβολή της ιδιωτικής της ζωής».

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

Μετά την ολοκλήρωση της κατ’ έφεση διαδικασίας ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, κατά την δικάσιμο της 6ης.10.2026, ο κατηγορούμενος, ιδιοκτήτης διαμερίσματος στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, καταδικάστηκε, με σύμφωνη εισαγγελική πρόταση, όπως και πρωτοδίκως, για την εγκατάσταση και λειτουργία κρυφού συστήματος καταγραφής στην κρεβατοκάμαρα του διαμερίσματος, που η εντολέας μας, Χ.Κ., είχε μισθώσει ως φοιτητική κατοικία της το έτος 2019.

Η υπόθεση κρίθηκε ύστερα από εξαιρετικά ενδελεχή αποδεικτική διαδικασία. Τόσο πρωτοδίκως όσο και κατ’ έφεση εξετάστηκαν διεξοδικά τα πραγματικά και τεχνικά δεδομένα, ενώ τα δικαιώματα του κατηγορουμένου τηρήθηκαν πλήρως. Η αποδεικτική εικόνα ήταν ιδιαιτέρως σαφής. Τα φυσικά και τεχνικά ευρήματα παρέμειναν σταθερά σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Εκείνο που δεν παρέμεινε σταθερό ήταν η εκδοχή του κατηγορουμένου. Οι θέσεις του και, σε κρίσιμα σημεία, η μία αναιρούσε την άλλη.

Ιδιαίτερη αποδεικτική σημασία είχε, επιπλέον, η συμπεριφορά του κατηγορουμένου κατά τον κρίσιμο χρόνο. Ενώ ο ίδιος αμφισβητούσε την ύπαρξη επαρκών αποδεικτικών στοιχείων, η δική του συμπεριφορά αποτέλεσε ένα ακόμη στοιχείο που συνεκτιμήθηκε με το σύνολο της αποδεικτικής ύλης: κατά τις κρίσιμες ώρες κρύφτηκε, αντί να εμφανισθεί και να αντιμετωπίσει την κατάσταση που είχε ήδη αποκαλυφθεί.

Η καταδικαστική απόφαση, επομένως, δεν στηρίχθηκε σε αφηγήματα. Στηρίχθηκε σε συγκεκριμένα, αντικειμενικά και αμετάβλητα δεδομένα. Υπό τα δεδομένα αυτά, η καταδικαστική κρίση αποτελεί το αποτέλεσμα μιας πλήρους, δίκαιης και εξαντλητικής δικαστικής αξιολόγησης, και δεν αφήνει κανένα έδαφος για παράπονο ως προς τον τρόπο με τον οποίο απονεμήθηκε η Δικαιοσύνη. Η Δικαιοσύνη, στην υπόθεση αυτή, έκανε αυτό που όφειλε: άκουσε, ήλεγξε, αξιολόγησε και αποφάσισε με βάση τις αποδείξεις.

Για την εντολέα μας, η σημαντική αυτή απόφαση αποτελεί δικαίωση μετά από μία ιδιαίτερα σοβαρή προσβολή της ιδιωτικής της ζωής. Για εμάς, αποτελεί επιβεβαίωση μιας βασικής αρχής της ποινικής δίκης: όταν τα αντικειμενικά στοιχεία παραμένουν σταθερά, οι αντιφατικές εκδοχές δεν μπορούν να τα εξουδετερώσουν».

Η καταδίκη

Υπενθυμίζεται ότι, όπως έγραψε από χθες το protothema.gr, ο 68χρονος κρίθηκε ένοχος από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης για παραβίαση της προφορικής συνομιλίας και του απορρήτου των επικοινωνιών και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δύο ετών, με τριετή αναστολή. Στον κατηγορούμενο πρωτόδικα είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 26 μηνών, ενώ του είχε αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου.

Η υπόθεση απασχόλησε για πρώτη φορά τη Δικαιοσύνη τον Νοέμβριο του 2019, όταν η 18χρονη (τότε) φοιτήτρια κατήγγειλε ότι, μετά από σχεδόν δύο μήνες που ζούσε στο διαμέρισμα, αντιλήφθηκε ότι την κατέγραφε ο ιδιοκτήτης και την παρακολουθούσε μέσω κάμερας που είχε τοποθετηθεί στο υπνοδωμάτιό της.

Η ίδια από την πρώτη στιγμή φαίνεται πως είχε αντιληφθεί μια λευκή συσκευή στο ταβάνι, αλλά ο κατηγορούμενος την είχε καθησυχάσει διαβεβαιώνοντάς την πως επρόκειτο για ένα απενεργοποιημένο σύστημα συναγερμού. Μετά από περίπου 50 ημέρες παράνομης διαμονής της στο διαμέρισμα, η νεαρή κοπέλα διαπίστωσε ότι η συγκεκριμένη συσκευή «έβλεπε» προς το κρεβάτι της και αναβόσβηνε κατά διαστήματα, με αποτέλεσμα να θορυβηθεί και να ενημερώσει αρχικά την οικογένειά της.

Η ίδια είχε επισημάνει στην κατάθεσή της ότι ήταν βέβαιη πως ο κατηγορούμενος κατέγραφε προσωπικές της στιγμές και φοβόταν μάλιστα ότι μπορεί να τις είχε διαρρεύσει στο διαδίκτυο. Επιπλέον, ένας από τους λόγους που ενίσχυσαν τις ανησυχίες της ήταν το γεγονός πως κατά την παραμονή της στο διαμέρισμα δεχόταν από τον ιδιοκτήτη αρκετές επισκέψεις με διάφορες προφάσεις, ενώ ο ίδιος ζητούσε να μάθει πληροφορίες για την προσωπική της ζωή.

Στην απολογία του στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων ο 68χρονος αρνήθηκε την κατηγορία και υποστήριξε ότι η συσκευή ήταν ανενεργή και ουδέποτε κατέγραψε τη 18χρονη φοιτήτρια. «Της είχα πει από την πρώτη στιγμή για την κάμερα όταν ήρθε με την οικογένειά της για το σπίτι. Είχα πει και στον μεσίτη πως, αν τυχόν ανησυχούσαν, θα μπορούσαν να την σκεπάσουν με ένα πανί. Την είχα τοποθετήσει καθώς σε αυτό το σπίτι είχε σκοπό να μείνει η ηλικιωμένη μητέρα μου, όμως έφυγε από τη ζωή και δεν χρειάστηκε να την συνδέσω, γι’ αυτό δεν ήταν σε λειτουργία», ανέφερε.

Ο κατηγορούμενος είπε, επίσης, στην απολογία του ότι είναι ιδιοκτήτης αρκετών ακινήτων στη Θεσσαλονίκη και ουδέποτε είχε πρόβλημα με κάποιον μισθωτή ούτε είχε καταγγελθεί για κάποια πράξη στο παρελθόν. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ιδιαίτερη επαφή με την καταγγέλλουσα, ούτε περιέργεια για τη ζωή της.

Η δήλωση της υπεράσπισης

Σε δήλωσή της στο protothema.gr, η συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου, Ανθούλα Ανάσογλου ανέφερε τα εξής: «Δυστυχώς είμαστε πολύ δυσαρεστημένοι ως υπεράσπιση με την απόφαση της δικαιοσύνης, που δεν βασίστηκε στην ηθική αρχή των αποδείξεων, δηλαδή με απλά λόγια καταδίκασε έναν άνθρωπο χωρίς να υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία παρά μόνο ενδείξεις και υποθέσεις. Είναι σα να λέμε ότι έγινε ένας φόνος χωρίς ποτέ να βρεθεί το πτώμα και επειδή το λέει η πλευρά της πολιτικής αγωγής άρα καταδικάζουμε τον άνθρωπο. Το 2026 πλέον η τεχνολογία έχει προχωρήσει, τα ψηφιακά αρχεία δεν εξαφανίζονται, και τα ψηφιακά δεδομένα είναι απτά. Δε φανταζόμαστε λοιπόν πως θα λειτουργεί κάτι, αποδεικνύουμε πως θα λειτουργεί κάτι. Δυστυχώς όμως το αφήγημα νεαρής φοιτήτριας και ώριμου κυρίου, κατάφερε να κερδίσει την αποδεικτική ισχύ. Αναμένουμε την καταγραφή της απόφασης για να προσφύγουμε στον Άρειο Πάγο».