Άριελ Κωνσταντινίδη: Η Λευκάδα κατοικούσε στην καρδιά μου προτού την επισκεφτώ

Κάπως μεταφυσικά, η Λευκάδα κατοικούσε στην καρδιά μου προτού την επισκεφτώ. Σαν αγαπημένη πατρίδα του Ιονίου. Πρωτοπήγα το 1999 και μέχρι το 2015 πήγαινα κάθε χρόνο (2-3 φορές) από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο. Πάντα με την ίδια συγκίνηση και πολλαπλάσιο ενθουσιασμό, γιατί είχα αποκτήσει οικεία πρόσωπα, αγαπημένα πια. Κι έτσι ο Άγιος Νικήτας έγινε το ψαροχώρι μου.

Οι εκδρομές στα χωριά ήταν οι καθημερινές εξορμήσεις για απολαυστικό φαγητό, δροσιά, απαράμιλλη θέα, αγορά μελιού και σπιτικές μαρμελάδες από τις γιαγιάδες με τους παραδοσιακούς πάγκους στις στροφές της ανάβασης και κατάβασης. Καθώς και οι καθιερωμένες συναντήσεις με τα κατσίκια του χωριού.

Αν κάποιος θέλει περιπέτεια, έμπνευση, παιχνίδι, εσωτερική αρμονία, να προσφέρει στις αισθήσεις του απολαύσεις μυρωδιάς και γεύσεων, να γεμίσουν τα μάτια του από χρώματα γης, ουρανού και θάλασσας, πρέπει να επισκεφτεί το νησί των ποιητών και των εραστών, την όμορφη Λευκάδα.