Φίλοι, συγγενείς και συνάδελφοι είπαν το τελευταίο αντίο στον Νίκο Καλογερόπουλο

Το τελευταίο «αντίο» είπαν στον Νίκο Καλογερόπουλο φίλοι, συγγενείς και συνάδελφοι σήμερα, Τετάρτη 12 Αυγούστου.

Ο αείμνηστος ηθοποιός έφυγε από τη ζωή στα 74 του χρόνια, έχοντας συνδέσει το όνομά του με ορισμένες από τις σημαντικότερες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου των δεκαετιών του 1980 και του 1990.

Στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών βρέθηκαν άνθρωποι του καλλιτεχνικού κόσμου και όχι μόνο για να αποχαιρετήσουν τον Νίκο Καλογερόπουλο. Ο Απόστολος Γκλέτσος, ο Γιώργος Βογιατζής, ο Νίκος Περάκης, η Βάνα Μπάρμπα, ο Σπύρος Μπιμπίλας, η Ελένη Ροδά, η Χριστίνα Τσάφου, αλλά και ο Νίκος Σηφουνάκης ήταν ανάμεσα σε αυτούς.

Υπενθυμίζεται ότι παράκληση της οικογένειας του ηθοποιού ήταν όσοι το επιθυμούσαν, αντί στεφάνων, να ενισχύσουν «Το Σπίτι του Ηθοποιού».

Δείτε φωτογραφίες

Ο Απόστολος Γκλέτσος μίλησε στους δημοσιογράφους για τον Νίκο Καλογερόπουλο, εκφράζοντας την αγάπη και τον θαυμασμό που έτρεφε για έναν «σπουδαίο άνθρωπο και καλλιτέχνη», όπως τον χαρακτήρισε.

Όπως είπε: «Ήρθαμε να κατευοδώσουμε τον Νίκο, τον αείμνηστο πλέον Νίκο. Έναν σπουδαίο άνθρωπο, σπουδαίο καλλιτέχνη. Φιλόσοφο και φίλο μου. Όλη του η ζωή ήταν έντονη, όλη του η δράση. Τον έβλεπα, τον θαύμαζα, τον αγαπούσα ιδιαίτερα. Παρακολουθούσα όλη του την πορεία, την καλλιτεχνική, τη φιλοσοφική, τη δράση του μέσα στη ζωή. Ήταν συνεπής στα λόγια του και στα έργα του μέσα στη ζωή και αυτό τον χαρακτήριζε και μας έδινε, μας έδινε κουράγιο σε όλους εμάς που ήμασταν λίγο μικρότεροι και χάραζε πορεία σε όλους μας».

Ο Νίκος Καραγιώργης έκανε λόγο για έναν «καθαρό, ξεχωριστό, πολυτάλαντο άνθρωπο» και για έναν «σπουδαίο ηθοποιό»: «Ο Νίκος ήταν ένας καθαρός άνθρωπος, ένας πάρα πολύ σπουδαίος ηθοποιός. Επιτρέψτε μου να πω, προσωπική μου άποψη είναι ότι ήταν ο καλύτερος ηθοποιός της γενιάς του, ίσως και συνολικότερα. Πολυτάλαντος, πολυσύνθετος άνθρωπος. Έγραφε στίχους, έγραφε τραγούδια. Τραγούδια του έχουμε δει σε ταινίες δικές του που έχει σκηνοθετήσει και γράψει σενάρια. Οι Ιππείς της Πύλου, έχει ένα καταπληκτικό τραγούδι που λέει ο Βασίλης ο Παπακωνσταντίνου μέσα και η πρώτη του επαφή με τη μουσική και τα μουσικά όργανα ήταν στο ρεμπέτικο, την ταινία του Κώστα του Φέρρη. Ο πατέρας του δεν ήθελε να έχει αυτή τη σχέση, ως γνωστόν, αλλά δεν τον εμπόδισε από το να κυνηγήσει το όνειρό του αυτό και ασχολήθηκε και με τη μουσική. Ασχολήθηκε με τα πάντα. Ο Νίκος ήταν ένας άνθρωπος ορχήστρα, να το πω έτσι. Ψαγμένος πάρα πολύ. Δεν ήθελε να κάνει θέατρο για το θέατρο. Πίστευε ότι το θέατρο και το σινεμά έχουν πολιτικό λόγο, αλλιώς δεν έχουν νόημα να γίνονται. Είχε το δικαίωμα της επιλογής. Ήταν ένας άνθρωπος πάρα πάρα πολύ ξεχωριστός και απείθαρχος».

protothema.gr