Mad Clip: Ο Πίτερ από τη Νέα Υόρκη που άφησε το στίγμα του στην ελληνική τραπ, η μεγάλη επιτυχία και το τραγικό τέλος

Ήταν τα ξημερώματα της 2ας Σεπτεμβρίου 2021. Λίγες ώρες νωρίτερα ο Mad Clip βρισκόταν σε γαμήλιο γλέντι φίλων και συνεργατών του στην παραλιακή. Στη συνέχεια επιβιβάστηκε μόνος του στο αυτοκίνητό του και έφυγε.

Η είδηση μεταδόθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες και μέσα σε ελάχιστο χρόνο και συγκλόνισε τον χώρο της μουσικής και κυρίως το νεανικό κοινό που είχε συνδέσει τα προηγούμενα χρόνια την άνοδο της trap στην Ελλάδα με το όνομά του.

Από τη Νέα Υόρκη στην Ελλάδα

Ο Παναγιώτης «Πίτερ» Αναστασόπουλος γεννήθηκε στις 25 Μαΐου 1987 σε μια φτωχογειτονιά έξω από τη Νέα Υόρκη από Έλληνες γονείς. Η σχέση του με την Ελλάδα υπήρχε από τα παιδικά του χρόνια, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 η ζωή του μοιράστηκε για μεγάλο διάστημα ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ.

Εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα το 2016, μετά τον χωρισμό των γονιών του, ονειρευόταν να ξεφύγει από όλα όσα τον έπνιγαν και να γευτεί την επιτυχία, τη δόξα, τη μεγάλη ζωή, τα όμορφα κορίτσια, τα ακριβά αυτοκίνητα.

Εξάλλου άκουγε χιπ χοπ μουσική από πολύ μικρή ηλικία και είχε υποσχεθεί στον εαυτό του πως μια μέρα θα γινόταν κι εκείνος ράπερ.

«Με τη μουσική γίνεσαι αθάνατος. Ακόμη και καλλιτέχνες που έχουν φύγει από τη ζωή, βάζεις να τους ακούσεις και είναι λες και ζωντανεύουν ξανά. Είπα τότε στον εαυτό μου, πως δεν έχει νόημα απλά να ζω, να πεθάνω και να μη με θυμάται κανένας. Δεν ξεκίνησα τη μουσική για τα λεφτά. Ήθελα να αφήσω ένα legacy, ένα story, ένα αποτύπωμα. Να μπορεί να με ακούσει κάποιος κάποτε και να πει ότι ο Mad Clip ήταν ένα παλικάρι που έκανε κάτι», είχε εξομολογηθεί ο ίδιος σε συνέντευξή του.

Το μουσικό του ξεκίνημα το έκανε με τους Ο.Ε το 2004 φτιάχνοντας κομμάτια με αγγλικό στίχο. Κομβική ωστόσο για τη διαδρομή του στάθηκε η γνωριμία του με τον ράπερ Taki Tsan ο οποίος τον βοήθησε να κυκλοφορήσει το πρώτο του σίνγκλ με τίτλο «Trelos», στα 27 του.

Ο ίδιος ο Mad Clip είχε περιγράψει αργότερα εκείνη τη στιγμή ως καθοριστική, καθώς για πρώτη φορά είδε ένα τραγούδι του να γίνεται ευρέως αποδεκτό.

Από κει και πέρα ο δρόμος της επιτυχίας άνοιξε διάπλατα για εκείνον.  Το 2017 εντάχθηκε στην Capital Music και σταδιακά άρχισε να διαμορφώνει την εικόνα με την οποία θα γινόταν γνωστός σε ολόκληρη τη χώρα.

«Λεφτά και Ναρκωτικά, Δεν Μπορώ να Ζήσω στη Φτώχεια»

Το «Dealer» αποτέλεσε έναν από τους σημαντικούς σταθμούς της πορείας του και ακολούθησε μια σειρά από τραγούδια που συγκέντρωσαν εκατομμύρια προβολές και ακροάσεις. «Kotera», «Sinthikes», «Mama» και πολλά ακόμη κομμάτια έφεραν τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή του Mad Clip στα κινητά, στα αυτοκίνητα και στα clubs.

Μέχρι τον θάνατό του είχε κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ: τα «Super Trapper», «O Amerikanos LP», «Super Trapper 2» και «Still Active», το τελευταίο σε συνεργασία με τον Strat.

Το καλλιτεχνικό όνομα Mad Clip προερχόταν από τα αρχικά της φράσης «Money and Drugs Can’t Live in Poverty» (Λεφτά και Ναρκωτικά, Δεν Μπορώ να Ζήσω στη Φτώχεια). Ήταν ένα όνομα που ταίριαζε στην περσόνα που είχε δημιουργήσει: αμερικανικές επιρροές, αυτοκίνητα, χρήματα, επιτυχία και μια εξωστρεφής εικόνα που αποτελούσε βασικό στοιχείο της trap αισθητικής. Πίσω από αυτή την εικόνα, όμως, υπήρχε ένας καλλιτέχνης που είχε περάσει χρόνια προσπαθώντας να βρει τον ήχο και το κοινό του.

Η καταδίωξη: «Είμαι κοντράκιας»

Τον Φεβρουάριο του 2021 ο Mad Clip είχε συλληφθεί  μετά από καταδίωξη στην Αθήνα. Τότε, δεν είχε σταματήσει σε σήμα ανδρών της ΕΛΑΣ, επιτάχυνε και ακολούθησε καταδίωξη κατά την οποία παραβίασε τέσσερα κόκκινα φανάρια. Οι αστυνομικοί τον συνέλαβαν.

«Eίμαι κοντράκιας, μού αρέσει η ταχύτητα… Σωστό ή λάθος, θα το κρίνει όποιος το κρίνει…» είχε πει ο Mad Clip, μετά την κινηματογραφική καταδίωξή του στους δρόμους της Αθήνας.

Το τροχαίο: Η απώλεια ελέγχου, «ανάποδο τιμόνι» και το πόρισμα του πραγματογνώμονα

Ο θάνατός του στα 34 του χρόνια ήρθε σε μια περίοδο κατά την οποία ο Mad Clip βρισκόταν στο απόγειο της αναγνωρισιμότητάς του. Οι ακριβείς συνθήκες που οδήγησαν στην απώλεια του ελέγχου του αυτοκινήτου αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας μετά το δυστύχημα.

Τις πρώτες ημέρες δημοσιεύθηκαν διαφορετικές εκτιμήσεις γύρω από το περιστατικό. Το protothema.gr είχε δημοσιεύσει την ανάλυση του δυστυχήματος από τον ειδικό τεχνολόγο μηχανικό οχημάτων και πραγματογνώμονα Δαμιανό Ρόρρη, που είχε εκπονηθεί μετά την ανάθεση από το Α’ Τμήμα Τροχαίας Νοτιοανατολικής Αττικής.

Από την έκθεση προέκυψε πως ο Mad Clip έχασε τον έλεγχο ενώ οδηγούσε με 135 χιλιόμετρα, το όχημα πήγε ελαφρώς δεξιά και επιχείρησε να το επαναφέρει με «ανάποδο τιμόνι» ενώ ενήργησε και το σύστημα πέδησης που είχε σαν αποτέλεσμα το αυτοκίνητο να περιστραφεί προς τα αριστερά τουλάχιστον 180 μοίρες και εν τέλει να προσκρούει στη νησίδα και την κολόνα φωτισμού.

Ταυτόχρονα, ο κ. Ρόρρης κατέληξε στο συμπέρασμα πως το όχημα και τα ελαστικά ήταν σε καλή κατάσταση ενώ στο οδόστρωμα δεν υπήρχαν λάδια ή νερά.

Όσο για το Audi που βρισκόταν στο δρόμο και τα όσα είχαν ειπωθεί περί κόντρας, ο πραγματογνώμονας αναλύοντας τα βίντεο κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπήρξε επαφή, σε κανένα σημείο της διαδρομής, των δύο οχημάτων, κινούνταν τη στιγμή της εκτροπής με 135 χιλιόμετρα την ώρα, ενώ δεν μπορεί να προσδιοριστεί αν είχε ενεργοποιημένα όλα τα συστήματα ελέγχου πρόσφυσης.

Σύμφωνα με την Τροχαία και το διαβιβαστικό, στο οδόστρωμα δεν υπήρχαν νερά ή λάδια, ενώ ο Mad Clip, σύμφωνα με την εξέταση που έγινε στο αίμα του, δεν είχε κάνει χρήση ναρκωτικών και το αίμα του περιείχε οινόπνευμα 0,86 g/l που ισοδυναμεί με 2-3 ποτά.

Το πόρισμα έκλεινε με το συμπέρασμα πως «το δυστύχημα οφείλεται σε απώλεια ελέγχου της Porsche από τον οδηγό».

Τέσσερις ημέρες αργότερα, στις 6 Σεπτεμβρίου 2021, συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι και πλήθος θαυμαστών συγκεντρώθηκαν στο Παλαιό Φάληρο για το τελευταίο αντίο. Η εξόδιος ακολουθία πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Παναγίτσας και ακολούθησε η ταφή στο κοιμητήριο Παλαιού Φαλήρου.

Ο Mad Clip δεν ήταν ο μοναδικός δημιουργός της ελληνικής trap. Υπήρξε, όμως, αναμφίβολα μία από τις χαρακτηριστικότερες φιγούρες της περιόδου κατά την οποία η trap πέρασε από ένα περιορισμένο κοινό στο ελληνικό mainstream. Ενδεικτική ήταν η συνεργασία του με την Ελένη Φουρέιρα. Και αυτό διότι ήταν η πρώτη φορά που το ευρύ κοινό στην Ελλάδα είδε έναν τράπερ μαζί με ποπ τραγουδίστρια.

Είχε χαρακτηριστική φωνή, αναγνωρίσιμο τρόπο ερμηνείας και μια σκηνική παρουσία που δύσκολα συγχεόταν με κάποιου άλλου. Και κυρίως είχε καταφέρει κάτι που επιδιώκει κάθε καλλιτέχνης: να δημιουργήσει ένα προσωπικό αποτύπωμα, όπως άλλωστε ο ίδιος επιθυμούσε.