Νίκος Καλογερόπουλος: Ο θρυλικός ρόλος του Παπαδόπουλου στη «Λούφα και Παραλλαγή» που του χάρισε το πρώτο του βραβείο
Μάλιστα, αυτός ήταν ένας από τους πλέον χαρακτηριστικούς σταθμούς της καριέρας τουΟ καταξιωμένος Έλληνας ηθοποιός, Νίκος Καλογερόπουλος, που είχε διανύσει μία σημαντική καριέρα σε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο, δε βρίσκεται πλέον στη ζωή, ωστόσο η μνήμη του θα παραμένει πάντα ζωντανή, μέσα από τους σπουδαίους ρόλους που έχει ερμηνεύσει σε κινηματογράφο, τηλεόραση και θέατρο.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσουμε μόνο έναν από αυτούς θα ήταν σίγουρο ο χαρακτήρας του Γιάννη Παπαδόπουλου, που ο Νίκος Καλογερόπουλος ερμήνευσε με αριστοτεχνικά στη θρυλική ταινία «Λούφα και Παραλλαγή» του 1984. Ο ταλαντούχος ηθοποιός μάλιστα κέρδισε για την ερμηνεία του και το πρώτο βραβείο της καριέρας του.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του ως Γιάννης Παπαδόπουλος και κάποιες σκηνές και ατάκες έχουν μείνει στην ιστορία του σινεμά.
Από την ταινία έχουν ξεχωρίσει και άλλες σκηνές με τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές της ιστορίας.
Η καριέρα του Νίκου Καλογερόπουλου
Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» (1975).
Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού» (1977), «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη πολιτεία» (1980).
Το 1980, συμμετείχε σε έναν μικρό ρόλο στην ταινία «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι». Στην τηλεόραση συμμετείχε και σε άλλες σειρές όπως «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» (1985), «Όλη η δόξα όλη η χάρη» (1989), «Στο κάμπινγκ» και άλλες.
Από το 1980 που ξεκίνησε η κινηματογραφική του καριέρα, συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες, όπως οι Νίκος Περάκης, Θόδωρος Μαραγκός, Κώστας Φέρρης, Νίκος Ζαπατίνας, ενώ ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με γνωστούς ηθοποιούς, όπως οι Γιώργος Κιμούλης, Ηλίας Λογοθέτης, Αντώνης Καφετζόπουλος και άλλοι.
Το 1982 συμμετείχε στην ταινία «Άρπα Colla» και το 1983 ακολούθησε άλλη μία επιτυχημένη ερμηνεία στην ταινία «Ρεμπέτικο», όπου τιμήθηκε με το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος ασχολήθηκε και με άλλα καλλιτεχνικά είδη, όπως η ποίηση και το τραγούδι. Παράλληλα, έγραψε θεατρικά έργα όπως το «Σατιρικό των Ελλήνων» και «Οι κυνικοί ξανάρχονται».
Το 1991, κυκλοφόρησε τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με όνομα «Επιστρόφια». Η πρώτη του ποιητική συλλογή «Θετή Ταυτότης» είχε δημοσιευτεί 10 χρόνια πριν (1981). Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο “Τα δέοντα”, σε μουσική και στίχους του ιδίου.
Στον κινηματογράφο έπαιξε επίσης στην ταινία «Θηλυκή εταιρεία» (1999) και «Ένας κι ένας» (2000), όπου και βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Ακολούθησαν κι άλλες ταινίες έως το 2011, οπότε έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», στην οποία έγραψε επίσης το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε και ως ηθοποιός.
Την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου».
Η νέα ζωή στην Κυπαρισσία
Ο Νίκος Καλογερόπουλος τα τελευταία χρόνια απείχε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα, ωστόσο πριν από 1,5 περίπου χρόνο, είχε δώσει μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην εκπομπή «Το πρωινό».
Μιλώντας στην εκπομπή του Γιώργου Λιάγκα στις 30 Δεκεμβρίου 2024, είχε αναφερθεί στην απόφασή του να φύγει από την Αθήνα και να εγκατασταθεί έξω στην Κυπαρισσία, όπου δημιούργησε έναν πολυχώρο πολιτισμού και φιλοξενούσε διάφορες θεατρικές και μουσικές παραστάσεις.
«Στο χωριό εγώ δεν πήγα για να κάνω καλύτερη ζωή. Πήγα για το Τρενοτεχνείο. Είχα να κατέβω πολλά χρόνια, 5 – 6 χρόνια, και όταν κατέβηκα μετά από χρόνια τον σταθμό της Κυπαρισσίας, το ωραιότερο σημείο της πόλης και έλεγε Τίρανα – Βουκουρέστι και τέτοια σε μια ταμπέλα που ήταν έτσι στραβό. Και αυτό με ενόχλησε πολύ. Με ενόχλησε πολύ και λέω θα κάνω κάτι εδώ ρε παιδί μου στα τρένα. Ο σταθμός επειδή είναι απόμερα, είναι στην άκρη της πόλη, ήταν ο σκουπιδοντενεκές της Κυπαρισσίας.
Το πήρα έτσι πατριωτικά και λέω εδώ θα αναστήσουμε. Έλειπε και ο χώρος ο πολιτιστικός σε όλη την περιφέρεια. Και φτιάξαμε έναν χώρο αριστούργημα. Έχουν έρθει όλοι. Έγινε ο χαμός. Εκεί που ήταν σκουπιδότοπος έγινε εστία πολιτισμού. Και ποιος δεν τραγούδησε εκεί κάτω; Όλοι. Ο Παπακωνσταντίνου, ο Μάλαμας», είχε εξομολογηθεί ο Νίκος Καλογερόπουλος.
Επίσης, ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε μιλήσει για μία διάρρηξη που είχε γίνει στον χώρο.
«Δεν πήραν τίποτα αλλά δεν άφησαν. Τα έσπασαν όλα. Δεν ξέρω ποιοι μπήκανε. Το έχει αναλάβει η αστυνομία. Κάνανε, πήραν αποτυπώματα. Πιστεύω θα τους βρουν όμως. Θα σας πω ρε παιδιά τι αισθάνθηκα ακριβώς. Κοίτα, έχω φορτώσει το αυτοκίνητό μου μαζί με το φίλο μου, τον Θανάση, που παίζουμε μαζί. Πάμε λοιπόν να πάρουμε τα σκηνικά του Πλούταρχου και ξαφνικά βλέπω σπασμένο το τζάμι της πόρτας μπροστά και παθαίνω, παθαίνω σοκ», είχε εξομολογηθεί για το ατυχές συμβάν.
«Δηλαδή δεν το έχω ξανανιώσει αυτό. Μου ‘ρθε ρε παιδιά στο μυαλό το τραγούδι που λέω στην ταινία μου “Η πίστα του Σπήλιου” που λέει “δεν έχει τόπο η χαρά στο σπίτι μου ν’ ανθίσει μέσα φωτιά, έξω φωτιά και ποιος θα την σβήσει; Κρατάω τα μάτια μου ανοιχτά. Τι βλέπω; Δεν κατέχω. Τα είχα όλα μέχρι χθες. Τίποτα πια δεν έχω. Στο είπα κι εσένα ρε Θεέ που βλέπεις μέσα έξω. Μη με φορτώνεις για να δεις πόσα μπορώ ν’ αντέξω”. Και λέω μετά “κοίτα αυτό με σήκωσε. Λέω κοίτα τη στάχτη που άφησες. Εγώ την κάνω χώμα. Ξανά φυτεύω απ την αρχή και τραγουδάω ακόμα”» είχε προσθέσει στην ίδια συνέντευξη ο Νίκος Καλογερόπουλος.
newsit.gr