Ποια είναι η Γεωργία Νταγάκη που μάγεψε το κοινό με τη λύρα της πριν από την έναρξη του Τελικού Κυπέλλου Ελλάδας, δείτε βίντεο
Η καλλιτέχνιδα, εκπροσωπώντας τον ΟΦΗ, κέρδισε το χειροκρότημα από χιλιάδες ανθρώπους που βρέθηκαν στο Πανθεσσαλικό στάδιο και έφερε γούρι στην ομάδα της Κρήτης, η οποία μερικές ώρες αργότερα σήκωσε στον ουρανό το Κύπελλο ΕλλάδαςΠριν από την έναρξη του μεγάλου τελικού για το Κύπελλο Ελλάδας ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και στον ΟΦΗ, ο προβολέας έπεσε πάνω σε μία μουσικό, η οποία μάγεψε με τη λύρα της τους χιλιάδες φιλάθλους και των δύο ομάδων που βρέθηκαν στο Πανθεσσαλικό στάδιο του Βόλου. Ο λόγος για τη Γεωργία Νταγάκη, η οποία ανέβηκε σε μία σκηνή λίγο έξω από το χορτάρι του γηπέδου πάνω στον στίβο του γηπέδου εκπροσωπώντας την ομάδα από την Κρήτη.
«Τι όμορφο να ταυτίζουν το πρόσωπό σου, με την εικόνα της Κρήτης και πόσο υπέροχο να παίρνεις μέρος σε έναν αγώνα τελικού, που επιτέλους δεν δημιουργούνται επεισόδια βίας», τόνισε σε ανάρτηση της στο Facebook μετά τη λήξη του αγώνα.
Η Γεωργία Νταγάκη, με τη φωνή και τη λύρα της, δεν εκπροσώπησε απλώς τον τόπο της, μετέφερε ένα κομμάτι από την ψυχή του. Μέσα από τους στίχους και τις νότες της, κατάφερε να ενώσει ανθρώπους, συναισθήματα και εικόνες, τον Βορρά με τον Νότο, τη Θεσσαλονίκη με την Κρήτη.
Γιατί εκείνη τη στιγμή δεν ήταν απλώς ένας τελικός ανάμεσα σε δύο ποδοσφαιρικές ομάδες, τον ΠΑΟΚ και τον ΟΦΗ. Ήταν κάτι πιο βαθύ, ήταν η ομορφιά, η ιστορία και η κουλτούρα δύο τόπων που συναντήθηκαν, η κοινή αγάπη για το άθλημα του ποδοσφαίρου που γεφυρώνει διαφορές.
Η Γεωργία Νταγάκη ασχολείται εδώ και 20 χρόνια επαγγελματικά με τη μουσική και το τραγούδι. Η φωνή και η λύρα της αποτέλεσαν το αναπάντεχο γούρι, που ώθησε τους ποδοσφαιριστές της κρητικής ομάδας στη νίκη. Και όπως αυτή τραγούδησε για μια «Τίγρη», έτσι και οι παίκτες του Χρήστου Κόντη, πάλεψαν σαν τα άγρια θηρία για 120 λεπτά και πάτησαν στην κορυφή του ποδοσφαιρικού τους Ψηλορείτη κατακτώντας το Κύπελλο Ελλάδας.
«Τη μοίρα μας δεν την επιλέγουμε, άλλα μαγικά αυτή μας επιλέγει»
Όπως αναφέρει η ίδια σε ανάρτηση της στο Facebook αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες στην αρχή της καριέρας της. Πολλοί αμφισβητούσαν την ίδια και το είδος μουσικής που διάλεξε. «Γιατί ένα κορίτσι να παίζει κρητική λύρα; Γιατί μια κοπέλα να παίρνει τη λύρα και να προσπαθεί να την εντάξει σε άλλους χώρους και μέρη εκτός Κρήτης; Γιατί μια γυναίκα να παίζει κρητική λύρα με αυτόν τον τρόπο και να δημιουργεί ένα νέο άλλο είδος μουσικής στην Ελλάδα και όχι αυστηρά παραδοσιακό. Γιατί γιατί γιατί… Στερεότυπα και παθογένειες που έπρεπε να αντιμετωπιστούν από ένα κορίτσι, μια κοπέλα, μια γυναίκα. Δεν υπάρχει γιατί, ακόμα κι αν πούμε πως υπάρχει».
Αλλά όπως υπογραμμίζει η Γεωργία: «τη μοίρα μας δεν την επιλέγουμε, άλλα μαγικά αυτή μας επιλέγει».
Μερακλίνα & Ο πόνος & Μαδάρες μου Χανιώτικες – Γεωργία Νταγάκη – Mproject 2024 βίντεο: Mat99 #κρητικόκανάλι #μαντιναδες #κρητικήπαράδοση #νταγάκη
Γεωργία Νταγάκη τα λόγια και τα χρόνια #kritika #viral #kriti #foryoupage #kritikokanali #κρητικήπαράδοση #κρητικόκανάλι βίντεο Γεωργία Νταγάκη
Αναλυτικά η ανάρτησή της στο Facebook:
«Ας τα πάρουμε τα πράγματα λοιπόν απ την αρχή… Τι συνέβη αυτές τις δύο μέρες που πέρασαν; Και άραγε συνέβησαν όλα αυτά στ’ αλήθεια; Ας κάνουμε λοιπόν, έναν μικρό απολογισμό.
Η αρχή έγινε, όταν πριν από 20 χρόνια ξεκίνησα να κάνω τα πρώτα μου καλλιτεχνικά βήματα. Αμέσως μετά, ήρθαν ο δυσκολίες που έπρεπε να αντιμετωπίσω. Γιατί ένα κορίτσι να παίζει κρητική λύρα; Γιατί μια κοπέλα να παίρνει τη λύρα και να προσπαθεί να την εντάξει σε άλλους χώρους και μέρη εκτός Κρήτης; Γιατί μια γυναίκα να παίζει κρητική λύρα με αυτόν τον τρόπο και να δημιουργεί ένα νέο άλλο είδος μουσικής στην Ελλάδα και όχι αυστηρά παραδοσιακό. Γιατί γιατί γιατί… Στερεότυπα και παθογένειες που έπρεπε να αντιμετωπιστούν από ένα κορίτσι, μια κοπέλα, μια γυναίκα. Δεν υπάρχει γιατί, ακόμα κι αν πούμε πως υπάρχει. Τη μοίρα μας δεν την επιλέγουμε, άλλα μαγικά αυτή μας επιλέγει.
Όπως λέει το νέο μου τραγούδι: «Στο δρόμο το δικό μου πήρα τα πάντα επώ μου, να ‘ταν το τυχερό μου η μοίρα το γραφτό μου». Και σήμερα φτάσαμε εδώ ; Πού; Δεν ξέρω…
Ξέρω μόνο ότι προχθές έπαιξα σε ένα κατάμεστο και μυσταγωγικό KYTTARO Live Club / ΚΥΤΤΑΡΟ, με ένα κοινό που έχω δημιουργήσει και σέβεται απόλυτα αυτό που είμαι και κάνω, γιορτάζοντας τα 20 μου χρόνια γεμάτη συγκίνηση για αυτό που έχουμε καταφέρει.. Μια υπέροχη ομάδα συνεργατών με υποστήριξη και απόλυτη εμπιστοσύνη προς εμένα και τη μουσική μου. Ανθρώπους που χαίρονται με τη χαρά μου. Πρόσωπα γεμάτα αγάπη.
Και εχθές λίγες ώρες αργότερα βρέθηκα πάλι με τη λύρα μου ανά χείρας, στον τελικό κυπέλλου Ελλάδος να αντιπροσωπεύω τον ΟΦΗ. Να παίζω τις μουσικές μου μπροστά σε 22.000 κόσμο. Τι όμορφο να ταυτίζουν το πρόσωπό σου, με την εικόνα της Κρήτης και πόσο υπέροχο να παίρνεις μέρος σε έναν αγώνα τελικού, που επιτέλους δεν δημιουργούνται επεισόδια βίας.
Κορίτσια, κοπέλες, γυναίκες, μη σας πείσει ποτέ κανείς για το πού μπορούμε να φτάσουμε. Αυτό το γνωρίζει η μοίρα του καθενός, την οποία εμείς οι ίδιες τελικά ορίζουμε. Εγώ μπορώ να υποσχεθώ πως θα πάμε δυνατά και για τα επόμενα 20. Σας υπόσχομαι πως πάντα θα προσπαθώ να εστιάζω στα θετικά αυτού του δύσκολου δρόμου, και θα προσπαθώ να παίρνω το δρόμο προς το φως. Πάντα.
Μαζί.
Από την Κρήτη ως το Άπειρο. Ας τα πάρουμε τα πράγματα λοιπόν από την αρχή».