Η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου στον «Πρώτο Καφέ με τη Ζήνα»: Με τη Σμαράγδα Καρύδη έχουμε μια ιδιαίτερη σύνδεση και πολλά κοινά χαρακτηριστικά. Είμαστε και οι δύο τελειομανείς και πάρα πολύ ανασφαλείς…

Μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης παραχώρησε η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου στην εκπομπή «Πρώτος Καφές με τη Ζήνα» στο Star, μιλώντας για την επαγγελματική της πορεία, τον ρόλο της στη δημοφιλή σειρά «IQ 160», αλλά και τις προσωπικές της αγωνίες.

Η ηθοποιός, που ενσαρκώνει τη Σοφία Χαριτάκη, αναφέρθηκε στο επάγγελμα που θα επέλεγε αν δεν είχε ακολουθήσει τον δρόμο της υποκριτικής, στα στοιχεία του χαρακτήρα της που συναντά και στην ηρωίδα της σειράς, αλλά και στη σχέση που έχει αναπτύξει με τη Σμαράγδα Καρύδη. Παράλληλα, μίλησε ανοιχτά για το άγχος και την τελειομανία που προσπαθεί να διαχειριστεί στην καθημερινότητά της.

Το ανεκπλήρωτο όνειρο της εγκληματολογίας

Παρότι η υποκριτική ήταν εκείνη που την κέρδισε, η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου αποκάλυψε πως υπήρχε ένα άλλο επάγγελμα που πάντα την ενδιέφερε και το οποίο θα μπορούσε να είχε ακολουθήσει.

«Εάν δεν ασχολούμουν με την υποκριτική, το επόμενο επάγγελμα που θα έκανα θα ήταν εγκληματολόγος. Είναι ένα όνειρο που δεν πραγματοποιήθηκε, αλλά με κάποιο τρόπο, μέσω της υποκριτικής, ασχολούμαι τελικά με την ανθρώπινη ψυχή».

Η ίδια εξήγησε, επίσης, πόσο σημαντικό θεωρεί να γνωρίζει ένας ηθοποιός όλες τις πτυχές της θεατρικής δημιουργίας, αποκαλύπτοντας πως θέλησε να αποκτήσει μια ολοκληρωμένη εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το θέατρο.

«Όταν ασχολήθηκα με αυτή τη δουλειά, ήθελα να περάσω από όσο το δυνατόν περισσότερα πόστα, ώστε να έχω μια σφαιρική εικόνα του πώς λειτουργεί κάθε γρανάζι σε αυτό το “μαγικό χάος” που λέγεται θέατρο. Το άθλημα είναι ομαδικό. Αν δεν λειτουργεί ένα γρανάζι, δεν δουλεύει η μηχανή. Αυτό με κάνει καλύτερη στο πόστο μου και καλύτερη ηθοποιό».

Τα κοινά στοιχεία με τη Σοφία Χαριτάκη στο «IQ 160»

Μιλώντας για τον χαρακτήρα που υποδύεται στη σειρά του Star, η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου παραδέχτηκε πως υπάρχουν αρκετά κοινά σημεία ανάμεσα στην ίδια και τη Σοφία Χαριτάκη. Όπως εξήγησε, η προστατευτικότητα απέναντι στους ανθρώπους που αγαπά, αλλά και οι υψηλές προσδοκίες που έχει από εκείνους, είναι χαρακτηριστικά που αναγνωρίζει στον εαυτό της.

«Έχω στοιχεία της Σοφίας, αν και δεν είμαι απόλυτα εκείνη. Προστατεύω πολύ τους ανθρώπους που αγαπάω. Ένα άλλο κοινό μας είναι ότι ορισμένες φορές -επειδή πιστεύω πάρα πολύ στις ικανότητες των ανθρώπων που αγαπώ- έχω απαιτήσεις από εκείνους που μπορεί να μην τους αναλογούν. Μπορεί να γίνω αυστηρή μαζί τους επειδή περιμένω πολλά. Αυτό είναι κάτι που παλεύω να διορθώσω, γιατί έχω λίγο το “δασκαλίστικο” μέσα μου, αυτό το “μαμαδοδασκάλα”».

Η ιδιαίτερη σχέση με τη Σμαράγδα Καρύδη

Η ηθοποιός αναφέρθηκε και στο κλίμα που επικρατεί στα γυρίσματα του «IQ 160», εκφράζοντας την αγάπη της για τους συναδέλφους της. Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά της έχει η Σμαράγδα Καρύδη, με την οποία, όπως αποκάλυψε, μοιράζεται αρκετά κοινά χαρακτηριστικά.

«Περνάμε πάρα πολύ ωραία στα γυρίσματα. Είμαστε τέσσερα χρόνια μαζί. Δεν είναι πάντα εύκολο να δέσουν οι χημείες, αλλά αυτή τη φορά έδεσαν σχεδόν αυτόματα. Τους αγαπώ όλους! Με τη Σμαράγδα όμως έχουμε μια ιδιαίτερη σύνδεση. Έχουμε πολλά κοινά χαρακτηριστικά: είμαστε και οι δύο τελειομανείς και πάρα πολύ ανασφαλείς, οπότε μοιραζόμαστε αυτά τα στοιχεία».

Το άγχος, η τελειομανία και το «σύνδρομο της καλής μαθήτριας»

Στο τέλος της συνέντευξης, η Μαρούσκα Παναγιωτοπούλου μίλησε για την αγωνία που συνοδεύει κάθε επαγγελματική της προσπάθεια, είτε βρίσκεται μπροστά στην κάμερα είτε πάνω στη θεατρική σκηνή. Όπως τόνισε, το θέατρο έχει μια ξεχωριστή μαγεία χάρη στην άμεση επαφή με το κοινό, που δίνει διαφορετική ενέργεια σε κάθε παράσταση.

«Έχω την ίδια αγωνία για τη δουλειά, είτε πρόκειται για την τηλεόραση είτε για το θέατρο. Το θέατρο όμως έχει μια άλλη μαγεία, την απόλυτη, άμεση επαφή με τον θεατή. Η ενέργεια του κοινού μεταμορφώνει την ίδια παράσταση κάθε βράδυ.

Είμαι αγχώδης και τελειομανής. Έχω πάντα την αγωνία να μην απογοητεύσω και να μη διαψεύσω τις προσδοκίες των άλλων. Επειδή ήμουν ένα παιδί που για κάποιο λόγο τα έκανε όλα εύκολα και ήμουν πολύ καλή μαθήτρια, αυτό το “σύνδρομο της καλής μαθήτριας” με ακολουθεί σε όλη μου τη ζωή. Μου φέρνει μεγάλη δυσκολία και προσπαθώ να το διαχειριστώ. Προσπαθώ πλέον να λέω στον εαυτό μου: “Εντάξει, δεν έγινε και τίποτα άμα κάνεις λάθος!”».

Δείτε τα video