Η σκηνή στον “Σασμό” που η Μαρίνα πηγαίνει στο νεκροτομείο για την αναγνώριση του Πέτρου, του παιδιού της που έχει δολοφονηθεί…

Πολλές σειρές στην ελληνική τηλεόραση έχουν ασχοληθεί με την Κρήτη. Λίγες όμως έχουν καταφέρει να αποδώσουν την ουσία της κρητικής κουλτούρας, χωρίς να υπερβάλλουν ή ακόμα και να προσβάλλουν.

Η μεγάλη επιτυχία του “Σασμού” είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων, όμως ένα από αυτά είναι σίγουρα οι ρεαλιστικοί διάλογοι, μεγάλος μέρος των οποίων έχει Χανιώτικη υπογραφή!

Ο Μιχάλης Χορευτάκης είναι ένας από τους διαλογίστας που δίνουν ζωή στο σενάριο με τον λόγο τους και την προσοχή στο κείμενο και στη λεπτομέρεια.

Με σπουδές στη Νομική αλλά και στα ΜΜΕ, ο ταλαντούχος Χανιώτης, συγγραφέας τριών βιβλίων, έχοντας πάντα στην καρδιά και το μυαλό τον τόπο καταγωγής του, βάζει τη δική του πινελιά στην επιτυχημένη σειρά που θα συνεχιστεί το φθινόπωρο για δεύτερη σεζόν.

Το zarpanews.gr επικοινώνησε με τον Μιχάλη Χορευτάκη:

“Όταν κυκλοφόρησαν οι “Βελουδένιες”, επικοινώνησαν μαζί μου κάποιοι άνθρωποι από την εταιρία παραγωγής του κυρίου Καραγιάννη και μου ζήτησαν να κάνω ένα δοκιμαστικό για να δούμε αν θα μπορούσα να γράψω σενάριο που είναι επίσης κάτι πολύ διαφορετικό. Μου έστειλαν λοιπόν κάποιες σκηνές από μία σειρά και μου ζήτησαν να τις μετατρέψω σε διάλογο. Το έκανα, πήγε καλά και μου ζήτησαν να συνεργαστούμε.

Πώς δουλεύετε σαν σεναριακή ομάδα; 

Καταρχάς υπάρχει ως πρώτη ύλη το συγκλονιστικό μυθιστόρημα του Σπύρου Πετρουλάκη που είναι η βάση μας. Είναι ένας σπουδαίος συγγραφέας, μας έχει δώσει μια εξαιρετική πρώτη ύλη την οποία καλούμαστε να διαχειριστούμε. Είναι επίσης ο σεναριογράφος μας ο Βασίλης ο Σπηλιόπουλος και είμαστε τρεις διαλογογράφοι ή διαλογίστες οι οποίοι καλούμαστε να φέρουμε σε καθημερινό λόγο το όραμά του και το πώς έχει διασκευάσει το βιβλίο λέει ο Μιχάλης και συνεχίζει:

“Η προετοιμασία ξεκίνησε αρκετό καιρό πριν, επειδή είναι μεγάλα τα επεισόδια και οι ώρες ενασχόλησης με αυτό είναι πολλές. Μη ξεχνάμε ότι υπάρχουν και οι διορθώσεις, υπάρχει η πρώτη γραφή και φυσικά μια διαρκής επικοινωνία μεταξύ μας. Είναι γενικά μια συνθήκη κατά την οποία δεν σταματάμε ποτέ, όσα επεισόδια κι αν είμαστε μπροστά, πάντα πρέπει να υπάρχει μια “απόσταση ασφαλείας” έτσι ώστε αφενός να διευκολυνθούμε εμείς, αφετέρου να διευκολύνουμε το συνεργείο και τους σκηνοθέτες να έχουν τα επεισόδια στην ώρα τους. Είναι μια καθημερινή σειρά και το μεγάλο στοίχημα ειναι να έχει την ποιότητα μιας εβδομαδιαίας σειράς κάτι που νομίζω έχουμε καταφέρει”

Αυτό που επίσης έχετε καταφέρει είναι να προσεγγίσετε με απόλυτα ρεαλιστικό τρόπο την κρητική διάλεκτο και φρασεολογία…

“Χαίρομαι που το λες γιατί εξαρχής αυτό που θέλαμε ήταν να μεταφέρουμε κάτι αληθινό στον θεατή. Δεν θέλαμε δηλαδή να έχουμε κρητικούς ήρωες που να μην μιλάνε ρεαλιστικά τα κρητικά. Θέλαμε οι συγκεκριμένοι ήρωες να μιλάνε όπως θα μιλούσαν οι αντίστοιχες προσωπικότητες που βλέπουμε καθημερινά στην Κρήτη. Είναι κάποιοι συγκεκριμένοι χαρακτήρες, ας πούμε η γιαγιά Ειρήνη, η Καλλιόπη, ο παπάς, οι οποίοι εκ των πραμάτων έπρεπε να μιλάνε κρητικά. Υπάρχουν άλλοι χαρακτήρες που έχουν μισό μισό το ιδίωμα, τα νέα παιδιά όπως ο Μαθιός ή ο Αστέρης. Έπρεπε να γίνει προσαρμογή έτσι ώστε να είναι σα μια συνέχεια και στο σενάριο και στους διαλόγους, με τρόπο που να είναι φυσικός, αληθινός, να αποφύγουμε οτιδήποτε ψεύτικο.

“Βοήθησε πάρα πολύ το ότι είμαι γέννημα θρέμμα κρητικός. Γνωρίζω πώς χρησιμοποιούνται κρητικές λέξεις και φράσεις ή πώς μιλάνε συγκεκριμένοι τύποι ανθρώπων οπότε όλα αυτά τα ενέταξα μέσα στο σενάριο. Και οι άλλες δύο κοπέλες, η Γιάννα Κανελλοπούλου και η Σωτηρία Ψευτούδη με τις οποίες συγγράφουμε τους διαλόγους είναι πολύπειρες και όπου χρειάζεται, συμπληρώνουμε, αλλάζουμε έτσι ώστε να είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στο πραγματικό”.

Υπάρχει κάποια σκηνή που σε συγκίνησε ή σε δυσκόλεψε στο πώς να την αποδώσεις;

Πολλές. Μία είναι η σκηνή που η Μαρίνα πηγαίνει στο νεκροτομείο για την αναγνώριση του Πέτρου, του παιδιού της που έχει δολοφονηθεί. Ήθελα να έχει ένα κρητικό ξόδι για να τον αποχαιρετίσει. Έψαξα πραγματικά πολύ, έκανα πολλά τηλέφωνα, έκανα μια μικρή έρευνα έτσι ώστε να καταφέρω αυτό που ήθελα. Επειδή είναι τραγικό έτσι κι αλλιώς το γεγονός έπρεπε να είναι λιτό, απέριττο, κρητικό. Αυτή είναι μια σκηνή σημείο αναφοράς για μένα και μια δεύτερη σκηνή πιο πρόσφατη, είναι η σκηνή με τον Αστέρη και τη γιαγιά Ειρήνη που πηγαίνει στο σπίτι και της ζητά συγγνώμη για το έγκλημα του Πέτρου. Στη συγκεκριμένη σκηνή, στα λόγια της γιαγιάς έχω δώσει ένα μέρος από τη δική μου τη γιαγιά, τη Στεφανία. Βγήκε όπως θα μιλούσε σε μια αντίστοιχη περίπτωση εκείνη και γι αυτό το λόγο με συγκινεί πάρα πολύ.

Ακολουθήστε το zinapost.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για Lifestyle, Showbiz, Gossip News και αποκλειστικά βιντεο.