Αποκλειστικό- Μυρτώ Ευδοκία Πλακιά: Η τραγική ιστορία της 43χρονης φαρμακοποιού που έχασε τη ζωή της στο φονικό πέρασμα του Ιανού πριν έξι χρόνια
Η συγκλονιστική εξομολόγηση της μητέρας της Φωτεινής Πλακιά στο zinapost gr και το Στρατή Λημνιό
19.05.2026 | 10:00
18 Σεπτεμβρίου 2020. Ο καταστροφικός Ιανός χτυπά ανελέητα τη Θεσσαλία. Κανείς δε μπορεί ωστόσο να φανταστεί τη φρίκη που θα ακολουθήσει και το σκληρό αποτύπωμα πόνου θα αφήσει πίσω του.
Στο Μουζάκι σε ένα υπέροχο γραφικό χωριό, το φαρμακείο κλείνει αργότερα από το προβλεπόμενο ωράριο, εκείνη την ημέρα. Η φαρμακοποιός της περιοχής η Ευδοκία Μυρτώ Πλακιά, εξυπηρετεί μέχρι τελευταία στιγμή τους συγχωριανούς της, γιατί έτσι είναι ο χαρακτήρας της.
Με ζηλευτές σπουδές στο εξωτερικό και με μια πολλά υποσχόμενη καριέρα γυρνά την πλάτη σε όλα και αποφασίζει να επιστρέψει στο χωριό της στο Μουζάκι, γιατί εκεί την οδηγεί το ένστικτο και η συνείδηση της. Θέλει να προσφέρει στην περιοχή και να είναι κοντά στους ανθρώπους του χωριού και βέβαια στο σημείο αναφοράς της ίδιας της, της ζωής
Πλάσμα ξεχωριστό, αγαπητό, δοτικό, μια νεράιδα που θαρρείς δραπέτευσε από τον κόσμο της και ήρθε να φωτίσει με τα χρώματα της καλοσύνης και της προσφοράς όλους τους κατοίκους της περιοχής. Φυσικά και τα κατάφερε από την πρώτη στιγμή αφού ήταν εκεί για όλους όσους τη χρειάζονταν ανά πάσα στιγμή. Με μια υπέροχη οικογένεια η καλομεγαλωμένη κοπέλα βιώνει το σκηνικό της επιτυχίας και της ευτυχίας. Οι γονείς της την καμαρώνουν. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε να μην την καμαρώνουν αφού όλοι μιλούν για εκείνη.
“Μου λείπεις ψυχή μου, μου λείπεις τόσο πολύ κάθε μέρα, κάθε βράδυ, που περνά τα τελευταία σχεδόν έξι χρόνια. Παγιδευμένοι στο χρόνο είμαι, έτσι νιώθω… περπατάω για έναν περίπατο και σε νιώθω παντού. Ανοίγω την πόρτα του δωματίου σου και μυρίζω τη μυρωδιά σου… Ακούω το γέλιο σου να αντηχεί παντού, βλέπω τα λαμπερά γεμάτα φως και καλοσύνη μάτια σου και είναι σα να μπαίνει μια δέσμη φωτός από την χαραμάδα και το λουκέτο που έβαλε στο σπιτικό μας η απώλεια και να φωτίζεται όλο το σπίτι. Και ας είναι νύχτα και ας είναι βαθύ το σκοτάδι. Τέτοια δύναμη έχεις κορίτσι μου, τέτοια και περισσότερη…. “λέει η μητέρα της Φωτεινή, μιλώντας στο zinapost gr και το Στρατή Λημνιό.
Τα μάτια της μάνας αντικατοπτρίζουν το βλέμμα της άτυχης κοπέλας, που οι κορνίζες που γεμίζουν όλο το σπίτι και θαρρείς πως τη βλέπεις μέσα από μάτια της τραγικής μάνας. Μεταφυσικό. Περίεργο. Ασυνήθιστο. Κάπως έτσι φαίνεται ίσως να είναι ίσως και όχι. Κανείς δε μπορεί να μπει στη ψυχή της μάνας. Κανείς! Ξεκάθαρα πράγματα. “Μου λείπει η φωνή της, η αγκαλιά της. Το καλημέρα και το καληνύχτα μαμά… Το πλάσμα μου, το κορίτσι μου το ακριβό…. Και μετά από αυτό που βιώσαμε να ζεις και να ξαναζείς τον ίδιο εφιάλτη στο δικαστήριο. Εκεί που ελπίζεις δικαίωση στη μνήμη του παιδιού σου. Δικαίωση που δεν έρχεται. Αλλά εσύ σφίγγεις τα δόντια σου. Έχασα και το σύζυγό μου λίγο μετά την τραγική της απώλεια, έφυγε από τον καημό και το μαράζι του για το κακό που συνέβη στο παιδί μας. Και έμεινα εδώ… Έπρεπε να φανώ δυνατή. Για χάρη της… Καμμιά φορά στην πορεία των χρόνων πίστευα ότι κάποια στιγμή τα δάκρυα θρήνου σταματούν, είτε γιατί στερεύει η καρδιά, είτε γιατί τα μάτια δεν μπορούν να έχουν αλλά δάκρυα για να θρηνήσουν. Σχεδόν έξι χρόνια. Χωρίς το παιδί μου… Το παιδί μου χάθηκε άδικα.
Την ώρα που επέστρεφε από το φαρμακείο δεν υπήρχε καμία ενημέρωση για τον κίνδυνο της ημέρας λόγω της κακοκαιρίας και βέβαια δεν ενημερώθηκε πότε για την ολική καταστροφή του δρόμου γέφυρας που ένωνε τη μια με την άλλη πλευρά του χωριού. Δεν πήρε κανείς τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας, δεν έκλεισαν το δρόμο, ενώ έβλεπαν ότι κατέρρεε. Πόσο άδικος και απροσδόκητος ο χαμός της. Βαθύς και αξεπέραστος ο πόνος. Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς για μια μάνα που χάνει το παιδί της. Η πληγή αγιάτρευτη. Είναι μιας μορφής καταδίκη να ζεις χωρίς το παιδί σου. Νιώθω ότι με καταδίκασαν να έχω ζωή χωρίς εκείνη. Αλλά δεν τιμωρήθηκαν αυτοί που το προκάλεσαν αυτό. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια….” καταλήγει η Φωτεινή Πλακιά.
Να σημειωθεί ότι τον Οκτώβριο του 2024, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας εξέδωσε την απόφασή του για τις πλημμύρες του «Ιανού». Οι 10 κατηγορούμενοι κρίθηκαν ομόφωνα αθώοι για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια σχετικά με τον θάνατο της 43χρονης και άλλων δύο θυμάτων, των οποίων τα οχήματα είχαν παρασυρθεί.
Ο πρώην Περιφερειάρχης Θεσσαλίας (Κώστας Αγοραστός), ο πρώην αντιπεριφερειάρχης Καρδίτσας και δύο προϊστάμενοι τεχνικών έργων κρίθηκαν ένοχοι για το πλημμέλημα της πλημμύρας από αμέλεια (για τις γενικότερες καταστροφές) και τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 μηνών με τριετή αναστολή. Η αθώωση των κατηγορουμένων για τον θάνατο των ανθρώπων προκάλεσε την οργή της οικογένειας της άτυχης φαρμακοποιού, με τους συγγενείς να προσφεύγουν στον Άρειο Πάγο διαμαρτυρόμενοι για την έκβαση αυτή.
Το χρονικό
Ήταν Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2020 όταν η Ευδοκία Πλακιά ξεκίνησε από το φαρμακείο της για να επιστρέψει σπίτι της. Επικρατούσαν έντονα καιρικά φαινόμενα εξαιτίας της επέλασης του τυφώνα Ιανός. Οι καταστροφές που προκλήθηκαν ήταν μεγάλες, ενώ σπίτια και δρόμοι πλημμύρισαν και χάθηκαν περιουσίες. Η 43χρονη φαρμακοποιός πέρασε από την κεντρική γέφυρα του Μουζακίου και έστριψε αριστερά προς το κέντρο Υγείας. Δυστυχώς όμως για κακή της τύχη στο σημείο εκείνο το οδόστρωμα είχε υποχωρήσει. Η Ευδοκία έπεσε με το αυτοκίνητό της στα ορμητικά νερά του ποταμού, ενώ όπως ισχυρίστηκε μετά η οικογένεια της κανείς από τους αρμόδιους δεν είχε φροντίσει να την ενημερώσει για τον επερχόμενο κίνδυνο. Οι ώρες αγωνίας περνούσαν και η μητέρα της άρχισε να ανησυχεί και όπως έχει πει η ίδια κρατώντας ένα φακό ξεκίνησε με τα πόδια προκειμένου να πάει να τη βρει. Πλησιάζοντας τη γέφυρα που ενώνει τις δύο πλευρές του χωριού συνάντησε συγχωριανούς αλλά και τον δήμαρχο Μουζακίου και απελπισμένη άρχισε να ρωτά για την κόρη της, με τον Δήμαρχο να της απαντά ότι δεν είχε δει κάτι και να την προτρέπει να πάει στην αστυνομία. Την επόμενη μέρα εντοπίστηκε το αυτοκίνητο της άτυχης κοπέλας, σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου από το σημείο όπου έπεσε στο ποτάμι, ενώ έξι μέρες αργότερα και μετά από έρευνες ατελείωτες για τον εντοπισμό της, εντοπίστηκε η σορός της σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων.