ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Τίμησαν την Ιφιγένεια Μήτσκα, θύματος της τραγωδίας των Τεμπών- Έδωσαν το όνομα της σε αίθουσα του Πολιτικού Κέντρου Γιαννιτσών

Σε κλίμα συγκίνησης πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τετάρτης η εκδήλωση κατά την οποία τιμήθηκε η μνήμη της Ιφιγένειας Μήτσκα, από τον Δήμο Πέλλας.

Με μια λιτή τελετή έγινε η ονοματοδοσία της βόρειας αίθουσας εκδηλώσεων του Πνευματικού Κέντρου Γιαννιτσών σε «Αίθουσα Ιφιγένεια Μήτσκα», στη μνήμη της αλλά και για την απόδοση φόρου τιμής στη συλλογική μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με τα αποκαλυπτήρια της πινακίδας που έγιναν σε κλίμα έντονης συγκινησιακής φόρτισης των γονέων της. Στην πινακίδα αναγράφονται στίχοι από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Πρωινό Άστρο» που έγραψε όταν γεννήθηκε η κόρη του.

«Κοριτσάκι μου, θέλω να σου φέρω τα φαναράκια των κρίνων να σου φέγγουν τον ύπνο σου. Κοιμήσου κοριτσάκι. Είναι μακρύς ο δρόμος, Πρέπει να μεγαλώσεις».

Η μητέρα της Ιφιγένειας, Λίλιαν, συγκινημένη ευχαρίστησε το Δήμο για την πρωτοβουλία του, ευχόμενη σε όλα τα παιδιά να διεκδικήσουν και να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Ο πατέρας της Ιφιγένειας, Σωτήρης Μήτσκας, δήλωσε ότι σε πείσμα πολλών που θέλουν να ξεχαστεί το έγκλημα των Τεμπών, κάποιοι θα το θυμούνται πάντα.

Στην εκδήλωση, η οποία πλαισιώθηκε μουσικά από το Αλεξάνδρειο Δημοτικό Ωδείο Γιαννιτσών, απήγγειλε στίχους από την ενότητα ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου «Το σχήμα της απουσίας», η μαθήτρια του 3ου ΓΕΛ, Γιαννιτσών Κυβέλη Χατζόγλου.

Η Ιφιγένεια όπως και όλα τα θύματα της τραγωδίας στα Τέμπη δε θα ξεχαστούν ποτέ

Ιδιαίτερη στιγμή της εκδήλωσης ήταν όταν ο Δήμαρχος Πέλλας Στάθης Φουντουκίδης μίλησε για την Ιφιγένεια φανερά συγκινημένος:

” Η Ιφιγένεια ήταν ένα δικό μας παιδί. Μια νέα κοπέλα από τα Γιαννιτσά, γεμάτη φως και όνειρα. Αγαπούσε το μπαλέτο. Έμαθε από νωρίς ότι η ζωή θέλει ρυθμό, αρμονία και το θάρρος να στέκεσαι όρθιος, ακόμα και στις πιο δύσκολες φιγούρες. Όμως, το νήμα της ζωής της κόπηκε πρόωρα, άδικα και αναίτια στα Τέμπη. Μια τραγωδία που μας συγκλόνισε, που αποτελεί μια τομή στον χρόνο, που έβγαλε την ελληνική κοινωνία στους δρόμους. Η Ιφιγένεια έγινε το σύμβολο μιας γενιάς που διεκδικεί το αυτονόητο: το δικαίωμα στην ασφάλεια, την αξιοπρέπεια, μια πολιτεία που προστατεύει τα παιδιά της και ένα μέλλον όπου καμία άλλη οικογένεια δεν θα βιώσει τέτοιον αδιανόητο πόνο. Ας είναι αυτή η αίθουσα ένας φόρος τιμής στη δική μας Ιφιγένεια, αλλά και ένα σημείο διαρκούς υπενθύμισης για το χρέος μας να χτίσουμε μια κοινωνία πιο δίκαιη και πιο ασφαλή για όλους.