Γιάννης Ζερζελίδης- Ένας αφανής ήρωας της διπλανής πόρτας στην πρώτη γραμμή στις φωτιές στη Θεσσαλονίκη “Ήταν καθήκον και με πήγε η καρδιά μου”
Τι λέει αποκλειστικά στο zinapost.gr και το Στρατή Λημνιό
Ο 35χρονος Γιάννης Ζερζελίδης σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση για τη φρίκη που βίωσε τα τελευταία εικοσιτετράωρα “Ήμουν ράκος μετά τη φωτιά στη Λητή, που να φανταστώ ότι λίγες ώρες αργότερα η φωτιά θα χτυπούσε και θα απειλούσε την περιοχή που είναι το σπίτι μου”, λέει μιλώντας αποκλειστικά στο zinapost.gr
Η ιστορία του Γιάννη Ζερζελίδη θα μπορούσε να αποτελεί και σενάριο ταινίας με εσανς δεκαετίας του 50. Άνθρωπος βγαλμένος θαρρείς από άλλη εποχή. Αυτό που κάποτε έλεγαν αρσενικό παλαιάς κοπής. Με αξίες, ήθος, πίστη στην οικογένεια, στη φιλία, στη δύναμη της καλοσύνης, της ανθρωπιάς, της προσφοράς.
Ο Γιάννης είναι Πόντιος και δηλώνει περήφανος για την καταγωγή του. Με ρίζες από το Καζακστάν, μεγάλωσε στην Καβάλα και όταν ο έρωτας του χτύπησε την πόρτα, αποφάσισε να κάνει οικογένεια και να στήσει το δικό του σπιτικό στην περιοχή Φιλοθέη που είναι στα σύνορα Ωραιοκάστρου και Παύλου Μελά.
Με εκείνον να απολαμβάνει τη ζωή έχοντας στο πλευρό του τη γυναίκα του και βέβαια τα τρία υπέροχα παιδιά τους. Εκείνος μαζί με τα αδέλφια του έχουν μια υπέροχη επιχείρηση εστίασης και βέβαια η δημοφιλία τους δεδομένη αφού όπως ο ίδιος λέει μιλώντας στο Στρατή Λημνιό σαν την ποντιακή καρδιά δεν έχει.
Ο Γιάννης βρέθηκε αντιμέτωπος με πολύ σκληρές εικόνες τα τελευταία εικοσιτετράωρα και ο ίδιος ακόμη δε μπορεί να ηρεμήσει μετά από την ένταση, την αγωνία, το φόβο που είδε στα μάτια ανθρώπων που είδαν κόπους χρόνων να καταστρέφονται στην φωτιά στη Λητή. Η φωτιά στο Ωραιόκαστρο ήρθε στη γειτονιά τού, στην περιοχή του αλλά ευτυχώς ο ίδιος δεν κινδύνεψε ούτε οι κάτοικοι της περιοχής της Φιλοθέης. Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε να μπει ξανά στην πρώτη γραμμή μαζί με εθελοντές και διασώστες και να δώσει παρόν και να βοηθήσει όπως μπορούσε ο ίδιος. Όχι για να κάνει φιγούρα, ούτε για να πάρει likes.
“Ήταν καθήκον και με πήγε η καρδιά μου”, λέει χαρακτηριστικά και στέλνει ένα ουσιαστικό μήνυμα αλληλεγγύης και ανάγκης να υπάρχει ανθρωπιά στις μέρες μας. Ο ίδιος συνάντησε το Στρατή Λημνιό και μίλησε για όλα όσα βίωσε τις τελευταίες μέρες.
Λίγες μέρες μετά τη φωτιά στη Λητή, χτύπησε το κινητό μου. Ήταν Σάββατο 4 του μήνα, απόγευμα. “Γιάννη έχει φωτιά στο χωριό”.ήταν η σύζυγός μου.. Ήμουν στη δουλειά. Πήρα αμέσως τους φίλους μου από την Εθελοντική Ομάδα Δρυμού. “Είμαστε καθοδόν” μου είπαν. Μόλις το άκουσα αυτό, ηρέμησα. Μετά από λίγο ξαναχτύπησε το τηλέφωνό. “Γιάννη!!!! Η φωτιά είναι μεγάλη, πλησιάζει το χωριό!” Ήρθε η πεθερά μου, πήρε τις κόρες μου, η γυναίκα μου αρνιόταν να φύγει, επειδή ήξερε ότι εγώ θα πάω εκεί στην φωτιά να βοηθήσω..
Έφυγα τρέχοντας. Στον δρόμο έβλεπα μια μαυρίλα να σκεπάζει τη Φιλόθεη που βρίσκεται στα σύνορα Ωραιοκάστρου και Παύλου Μελά, προσευχόμουν να πάνε όλα καλά.. Με το μηχανάκι είχα εύκολη πρόσβαση σε όλο το χωριό. Παντού επικρατούσε ανησυχία. Φόβος. Άνθρωποι στους δρόμους. Έβλεπα την αγωνία στα μάτια τους..προσπαθούσα να τους καθησυχάσω. Όλα καλά θα πάνε..όλα καλά… Φλόγες γέμισε το χωριό μας.. Παντού υπήρχαν οι ήρωες. Πατέρες. Αδέρφια. Άνθρωποι με ψυχή τόσο δυνατή και με έναν ιερό σκοπό: Να βοηθήσουν. Να σβήσουν τις φωτιές.
Εγώ πήγαινα παντού με το μηχανάκι. Όπου νόμιζα ότι θα φανώ χρήσιμος. Δεν κάθισα στιγμή. Ήταν το χρέος μου.το καθήκον μου.. Η φωτιά δυνάμωνε. Βράδιασε. Το έργο έγινε πολύ δύσκολο, καθώς η εναέριες δυνάμεις δεν είχαν πρόσβαση… Οι πυροσβέστες έτρεχαν. Πολεμούσαν. Ρίσκαραν. Δίπλα τους η Εθελοντική Ομάδα Δρυμού, το Ε.Φ.Κ.Α.Θ, η Πολιτική Προστασία, ο Ερυθρός Σταυρός, ο Στρατός, η Αστυνομία, εθελοντές. Όλοι μαζί. Και η καλοσύνη μαζί με την ανθρωπιά μας νίκησε. Μαζευτήκαμε πέντε έξι γείτονες με κλαδιά. Είδαμε τη φωτιά να πλησιάζει τα σπίτια μας και προσπαθούσαμε να την σβήσουμε. Όχι απλά με τα κλαδιά αλλά και με την πίστη μας με την επιμονή μας. Το ότι κοιταξαμε ο ένας στα μάτια του άλλου και αυτό μας έδωσε δύναμη πιστεύω. Η φωτιά μας πλησίαζε, έκανε πολυ ζέστη και δεν μπορούσαμε να αναπνέουμε..αλλά ήμασταν εκεί!!! Και τότε ήρθαν δύο παλικάρια, δύο μάγκες, δύο πυροσβέστες που ρίσκαραν τις ζωές τους με ένα πυροσβεστικό αγροτικό. “ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ!!!” “ΔΩΣΕ ΠΙΕΣΗ!!!” “Μην φοβάστε. Δεν θα την αφήσουμε να περάσει στα σπίτια σας.” Όλο το βράδυ ήμασταν εκεί. Εγώ με το μηχανάκι κουβαλούσα νερά και φαγητά. Ένας αστυνομικός μου άνοιξε τον δρόμο: “ΠΕΡΝΑ!!!” Και ο άλλος φώναξε: “ΠΟΝΤΙΕ ΨΥΧΑΡΑ”
Είμαι σύζυγος και πατέρας 3 παιδιών, αγαπώ την οικογένεια μου, αγαπώ τη ζωή, αγαπώ τους ανθρώπους. Μέσα σε λίγες μέρες έζησα και είδα φωτιές. Στη Λητή που έχω το κατάστημα μου και στη Φιλοθέη που έχω το σπίτι μου. Εύχομαι ολόψυχα αγάπη και καλοσύνη στον κόσμο. Να είμαστε ενωμένοι. Και να βοηθάμε κάποιους ήρωες που δεν κάνουν μαγικά Που δεν πετάνε, και δεν βγάζουν λέιζερ από τα μάτια… Αλλά έχουν καρδιά!!! Δόξα τον Θεό!!! Το χωριό μας σώθηκε..χωρίς καμιά ανθρώπινη απώλεια. Τρεις ή τέσσερις πυροσβέστες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομειο..προληπτικά.. Τους εύχομαι περαστικά και να επιστρέψουν σύντομα στα σπίτια τους.. Η αγάπη του Θεού μας σκεπάζει και η Παναγία να μας ευλογεί…, λέει συγκινημένος.
Ακολουθήστε το zinapost.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για Lifestyle, Showbiz, Gossip News και αποκλειστικά βιντεο.
