Η νέα ζωή του Κωνσταντίνου Πολυχρονοπούλου-Από την κοινωνική κουζίνα και τις δικαστικές περιπέτειες στο καφενείο της οδού Αριστοτέλους: Θα χαμογελώ και θα παλεύω μέχρι τέλους…

“Μέχρι τέλους θα συνεχίσω να αγωνίζομαι προκειμένου να λάμψει η αλήθεια και να αποκατασταθούν όλες οι αθλιότητες που γράφτηκαν και ακούστηκαν για εμένα”, λέει μιλώντας αποκλειστικά στο Στρατή Λημνιό και στο zinapost.gr, ο  Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος.

Ο “Άλλος Άνθρωπος” της κοινωνικής κουζίνας πέρασε δια πυρός και σιδήρου το τελευταίο χρονικό διάστημα. Μια δικαστική περιπέτεια που ακόμη δεν έχει φτάσει στο τέλος της με εκείνον να εμπλέκεται σε οικονομικά σκάνδαλα και να βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα από τις αρχές του 2024.

Ο δρόμος για τον Κωνσταντίνο πολύ δύσκολος. Μέχρι και σήμερα.

Ένα δικό του δημιούργημα το πάθος του για προσφορά στον συνάνθρωπο του με το στήσιμο της κοινωνικής κουζίνας στις αρχές του 2000 ήταν στόχος ζωής για εκείνον. Όπως χαρακτηριστικά λέει:

“Όταν ακόμη ήταν στα σπάργανα της η προσπάθεια αυτή το μόνο που με ένοιαζε ήταν να βοηθήσω ανθρώπους που περνούσαν δύσκολα και δεν είχαν όχι απλά τα αυτονόητα για να ζήσουν δεν είχαν καν την πολυτέλεια για ένα πιάτο φαγητό. Δεν είναι απλά θέμα προσφοράς και ενσυναίσθησης. Πέρασα και εγώ πολύ δύσκολα βρέθηκα από το ζενίθ στο ναδίρ σε επίπεδο επαγγελματικό και πείνασα και ‘γω.  Δε σταμάτησαν ποτέ όμως να αγωνίζομαι. Ποτέ!

Για μένα η ζωή είναι ένας αγώνας δρόμου μεγάλων αποστάσεων μέχρι το τέλος. Έτσι ξεκίνησα έτσι πορεύτηκα και έτσι συνεχίζω ακόμη και μετά την δικαστική αυτή υπόθεση που συνεχίζει να με ταλαιπωρεί μέχρι σήμερα. Θα ησυχάσω μόνο όταν όλα έρθουν στο φως μόνο όταν γίνει αποκατάσταση των σκευωριών που στήθηκαν για να μου κάνουν τόσο μεγάλο κακό.

Δεν σταμάτησα λεπτό με τους δικηγόρους μου στο πλευρό μου να αγωνίζομαι. Πέρασα πολύ δύσκολα αυτό το διάστημα από τότε που ξεκίνησα μηδέ η περιπέτεια με τα δικαστήρια. Πολύ δύσκολα. Ήταν ακόμη πιο δύσκολο οδυνηρό να ακούς να λέγονται πράγματα για εσένα τα οποία δεν είχαν απολύτως καμία σχέση με την πραγματικότητα. Κάποια στιγμή σκέφτηκα ότι όλα θα πάρουν το δρόμο τους με τη βοήθεια του Θεού θα προχωρήσω στη ζωή μου και η Δικαιοσύνη θα αποφανθεί.

Ήθελα με κάτι να ασχοληθώ ήθελα να συνεχίσω να ζω. Μου παραχωρήθηκε ένας χώρος, αυτο το καφενεδάκι που έχεις έρθει και αποφάσισα να ρίξω όλη μου την αγάπη και το μεράκι να το φτιάξω από την αρχή. Μου λείπει πολύ η διαδικασία της κοινωνικής κουζίνας όμως ακόμη και σε αυτό το καφενείο κάτι μαγειρεύω και βέβαια προσπαθώ να είναι χαμηλές οι τιμές γιατί θέλω να απευθύνομαι σε ανθρώπους που δυσκολεύονται οικονομικά και θέλουν ένα πιάτο φαγητό. Μεζέδες,  κρασάκι και με έναν μαγικό τρόπο το μαγαζάκι αυτό άνθισε το τελευταίο διάστημα με ανθρώπους που γίνανε νέοι φίλοι μου η με ήξεραν από παλιά και συνεχίζουν να πιστεύουν σε μένα και να με στηρίζουν. Είναι συγκινητική η όλη διαδικασία,  μου αρέσει πολύ βρίσκομαι με κόσμο καθημερινά και νιώθω ότι εδώ στο κέντρο της Αθήνας ένας μικρός χώρος αγάπης στήθηκε ξανά με ένα διαφοροποιημένο πρόσημο όμως πάντα με γνώμονα την αγάπη.

Έρχομαι νωρίς καθαρίζω το μαγαζί και όταν το κλείνω νιώθω ειλικρινά χαρά και ανακούφιση. Μέχρι τέλους θα χαμογελώ μέχρι τέλους θα παλεύω για την. οριστική ολοκλήρωση της δικαστικής περιπέτειας που βιώνω και ξέρω ότι η αλήθεια θα φανεί”, λέει συγκινημένος στο zinapost.gr και το Στρατή Λημνιό.