Κρήτη: Μητέρα και κόρη μαζί στα θρανία – Από το Εσπερινό ΕΠΑΛ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και τώρα πτυχιούχες: “Είχαμε η μία την άλλη να δίνουμε κουράγιο”

«Ήταν μια υπέροχη εμπειρία” μας λένε μητέρα και κόρη από οικογένεια Χανιωτών οι οποίες μαζί ήταν στο σχολείο και μαζί τελείωσαν το Πανεπιστήμιο.

“Προσπαθούσαμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας τις οικογενειακές και τις επαγγελματικές· ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Είχαμε όμως η μία την άλλη να δίνουμε κουράγιο”, μας λένε η μητέρα, Ευτυχία Μπολιεράκη και η κόρη Αργυρή Σπινθουράκη, οι οποίες αποφοίτησαν πριν λίγες ημέρες από το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

Πριν το Πανεπιστήμιο, ήταν μαζί στο Δημόσιο ΙΕΚ στην ειδικότητα: Τεχνικός Τουριστικών Επιχειρήσεων και έπειτα Φύλακας Μουσείων και στη συνέχεια στο Εσπερινό ΕΠΑΛ Χανίων, στο τμήμα Διοίκησης Οικονομίας στον τουρισμό.

Η απόφασή τους να είνα μαζί στα θρανία, υποκινήθηκε τόσο από την αγάπη τους για τον πολιτισμό όσο και από την ανάγκη για επαγγελματική αποκατάσταση.

Η κα Μπολιεράκη λέει στο zarpanews.gr:

«Όλα ξεκίνησαν το 2013 όταν αποφοίτησε η κόρη μου από το Λύκειο και αποφασίσαμε να πάμε στο δημόσιο ΙΕΚ Χανίων. Αποφάσισε να ακολουθήσει την ειδικότητα Τεχνικός Τουριστικών Μονάδων και Επιχειρήσεων Φιλοξενίας και αποφάσισα να πάω και εγώ μαζί της γιατί μου άρεσε αυτή η ειδικότητα. Τελειώσαμε αυτή την ειδικότητα και μετά πήγαμε σε άλλη ειδικότητα: Φύλακες μουσείων και αρχαιολογικών χώρων, γιατί μας άρεσε και αυτό το αντικείμενο.

Μετά πήγαμε στο Εσπερινό ΕΠΑΛ για να βγάλουμε κάποια άλλη ειδικότητα προσπαθώντας να βρούμε εργασία. Κάναμε Οικονομία και Διοίκηση στο Εσπερινό ΕΠΑΛ, οπότε και αποφασίσαμε να δώσουμε πανελλήνιες. Περάσαμε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Μετά ήρθε ο COVID και η καραντίνα.

Κάναμε εξ αποστάσεως τα δύο πρώτα χρόνια και για μας ήταν πολύ βοηθητικό αυτό, γιατί ήταν πολύ δύσκολο να μεταβούμε στην Αθήνα. Περάσαμε όλα τα μαθήματα των τεσσάρων εξαμήνων.

Όταν όμως τελείωσε η καραντίνα και η πανδημία, μας είπαν από το πανεπιστήμιο ότι πρέπει να πηγαίνουμε για να κάνουμε κάποια δια ζώσης μαθήματα και εργαστήρια, τα οποία εμείς δεν μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε.

Εγώ λόγω του ότι έχω τρία παιδιά, εκ των οποίων το ένα στο φάσμα του αυτισμού, οπότε δεν μπορούσα να αφήσω το παιδί μου πίσω και να πάω να φοιτήσω στην Αθήνα.

Και η κόρη μου πάλι είχε ένα νεογέννητο μωρό, οπότε ούτε αυτή μπορούσε να αφήσει τη μόνιμη κατοικία της εδώ.

Τότε μία καθηγήτριά μας από το Πάντειο μάς συμβούλεψε να κάνουμε αίτηση μετεγγραφής. Το προσπαθήσαμε και έπειτα από αρκετούς μήνες που ήρθε η απάντηση, ξεκινήσαμε να φοιτούμε στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, στην ειδικότητα Ιστορία και Αρχαιολογία. Αποφοιτήσαμε φέτος μετά από 2,5 έτη.

«Το πήγαμε πολύ γρήγορα, γιατί μας ενδιέφερε αυτό που κάναμε και θέλαμε το πτυχίο όσο πιο γρήγορα γίνεται για την εξεύρεση εργασίας».

Για το πώς ήταν αυτή η εμπειρία, να είναι μαζί στα θρανία, μας λέει:

«Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, παρόλο που αρκετές φορές μας στεναχώρησαν αρκετοί καθηγητές, γιατί μας είπαν ότι ήταν “αντιπαιδαγωγικό” να φοιτά μία μητέρα μαζί με την κόρη της.

Εμείς όμως δεν το βλέπαμε έτσι. Ήταν κάτι που άρεσε και στις δυο μας. Ασχετα από το ότι ήμασταν μαμά με κόρη. Μπορούσε να είμαστε φίλες ή ξαδέρφες· έτυχε να έχουμε και το γονεϊκό δέσιμο.

Μας άρεσε το αντικείμενο του πολιτισμού πάρα πολύ, οπότε στην αίτησή μας για μετεγγραφή αποφασίσαμε αυτή τη σχολή στο Ρέθυμνο. Γιατί μας αρέσει και ο πολιτισμός και ο τουρισμός.

Προσπαθούσαμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας τις οικογενειακές και τις επαγγελματικές· ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Είχαμε όμως η μία την άλλη να δίνουμε κουράγιο. Και δόξα τω Θεό ανταπεξήλθαμε και αποφοιτήσαμε».

“Υπέροχη εμπειρία”

«Ήταν μια υπέροχη εμπειρία”, λέει στο zarpanews και η Αργυρή Σπινθουράκη.

“Το ταξίδι ξεκίνησε το 2013. Ξεκινήσαμε την πρώτη ειδικότητα των τουριστικών που ήταν δύο έτη. Μετά, την ειδικότητα στους φύλακες μουσείων τα επόμενα δύο έτη.

Οπότε μέχρι σήμερα κάναμε αυτό το υπέροχο ταξίδι στη γνώση. Πρόσφατα πήραμε το πτυχίο στην ειδικότητα της Ιστορίας- Αρχαιολογίας. Είναι μία πολύ όμορφη εμπειρία. Και πιστεύω θα ακολουθήσουν κι άλλες γιατί το αντικείμενο αυτό του τουρισμού και του πολιτισμού είναι ένα ευρύ φάσμα το οποίο μας αρέσει».

Η ίδια αναφέρθηκε στην υποστήριξη που είχαν από το οικογενειακό περιβάλλον:

«Εχω δύο παιδάκια. Πρόσφατα απέκτησα ένα μωράκι. Ευτυχώς έχω το σύζυγό μου στήριγμα στο πλάι μου. Έχω το τον μπαμπά μου, που βοήθησε και αυτός πάρα πολύ και εμένα και τη μητέρα μου, την κουνιάδα μου. Είναι ένα πολύ σημαντικό αν έχεις κάποια μικρή βοήθεια έστω και μια στήριξη από το σύζυγο και από το οικογενειακό περιβάλλον να μπορέσεις να βγάλεις την ειδικότητα που θέλεις. Να σπουδάσεις κάτι, να ασχοληθείς».

Και οι δύο στέλνουν μήνυμα ελπίδας προς όλους αυτούς που δεν πέρασαν στις Πανελλήνιες.

Οπως λέει η κυρία Μπολιεράκη, «τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Πρέπει πάντα να προσπαθεί κάποιος/α, όσο δύσκολα κι αν έρθουν τα πράγματα στη ζωή».

zarpanews.gr – Γιάννης Λυβιάκης