Μόνο στο zinapost.gr-Βανδάλισαν το αυτοσχέδιο “μνημείο” στη μνήμη του Αντώνη Καρυώτη στην πύλη του λιμανιού του Πειραιά

“Μετά από πολλαπλούς βανδαλισμούς τελικά το εξαφάνισαν, σαν να ήθελαν να σβήσουν κάθε ίχνος ότι εκεί χάθηκε μια ανθρώπινη ζωή”, λέει οργισμένη η Κέλλυ Καμπάκη,  μητέρα της Έμμας, τη φοιτήτριας που έχασε τη ζωή της σε θανατηφόρο τροχαίο, στη Θεσσαλονίκη.

“Βίωσα το ίδιο ακριβώς όταν το “μνημείο” που στήθηκε στο σημείο της τραγωδίας στη μνήμη του παιδιού μου υπέστη καταστροφή”, λέει οργισμένη.

Η Κέλλυ Καμπάκη, είναι η γυναίκα εκείνη που τα τελευταία χρόνια μπήκε με πολύ περίεργο τρόπο στις ζωές μας, όταν έχασε την κόρη της σε θανατηφόρο τροχαίο στην Καμάρα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η μητέρα και ο πατέρας της Έμμας Καρυωτάκη δώρισαν τα όργανα της και από τότε μέχρι σήμερα βιώνουν την απουσία του παιδιού τους και προσπαθούν να βρουν τα πατήματα τους.

Ο χρόνος, όπως η ίδια λέει μιλώντας στο zinapost gr και το Στρατή Λημνιό, δε γιατρεύει τον πόνο της απώλειας, αντίθετα κάθε μέρα η απουσία είναι περισσότερο έντονη.

“Υπάρχουν μνημεία που δεν φτιάχνονται από μάρμαρο. Φτιάχνονται από λουλούδια, κεριά, φωτογραφίες και αγάπη. Από ανθρώπους που αρνούνται να αφήσουν τη μνήμη να σβήσει. Στην Πύλη Ε3, στο λιμάνι του Πειραιά, εκεί όπου ο Αντώνης Καρυώτης άφησε την τελευταία του πνοή, δημιουργήθηκε ένα μικρό μνημείο. Ένα σημείο μνήμης, σεβασμού και σιωπής. Ένα σημείο που βανδαλίστηκε δεκατέσσερις φορές. Και την δέκατη πέμπτη δεν το βανδάλισαν απλώς. Το εξαφάνισαν. Σαν να ήθελαν να σβήσουν κάθε ίχνος ότι εκεί χάθηκε μια ανθρώπινη ζωή. Και όμως, αυτή η εικόνα μου είναι τόσο γνώριμη. Γιατί ακριβώς το ίδιο συνέβη και στο σημείο όπου σκοτώθηκε η κόρη μου, η Εμμανουέλα Καριωτάκη, στην Καμάρα της Θεσσαλονίκης. Εκεί όπου άνθρωποι άφηναν ένα λουλούδι, ένα κερί, μια σκέψη. Εκεί όπου υπήρχε ένα μικρό μνημείο αγάπης. Κι αυτό εξαφανίστηκε. Αναρωτιέμαι. Τι είναι αυτό που ενοχλεί τόσο πολύ; Ένα κερί; Μια φωτογραφία; Ένα λουλούδι; Ή μήπως η ίδια η μνήμη; Μήπως κάποιοι πιστεύουν ότι αν εξαφανίσουν ένα σημείο μνήμης, θα εξαφανίσουν και την ευθύνη, τον πόνο ή την αλήθεια; Δεν γίνεται. Γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν μέσα στα μνημεία. Ζουν στις καρδιές όσων τους αγάπησαν και όσων δεν ξεχνούν. Και όσο κι αν προσπαθούν να σβήσουν τα σημάδια από έναν τόπο, δεν μπορούν να σβήσουν τη μνήμη”, λέει η Κέλλυ Καμπάκη στο zinapost gr.

Όπως σημειώνει στη συνέντευξη της στο Στρατή Λημνιό,  σήμερα οι οικογένειες του Αντώνη και της Εμμανουέλας συνεχίζουν να θρηνούν και να βιώνουν τον πόνο της απώλειας αλλά επιπλέον συνεχίζουν να δίνουν έναν δύσκολο αγώνα και μέσα στις δικαστικές αίθουσες.

Έναν αγώνα όχι μόνο για δικαιοσύνη απέναντι στους δικούς τους ανθρώπους, αλλά και για να σταλεί το μήνυμα ότι η ανθρώπινη ζωή έχει αξία και ότι κανένας δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν να ήταν αναλώσιμος.

Για τον Αντώνη…

Για την Εμμανουέλα…

Για όλους εκείνους που έφυγαν άδικα…

Η μνήμη δεν βανδαλίζεται. Η μνήμη δεν εξαφανίζεται. Η μνήμη μένει ζωντανή όσο υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν να θυμούνται” καταλήγει η Κέλλυ Καμπάκη.