Ο 24χρονος ιερέας Μεθόδιος σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση “Από μικρός ονειρεύτηκα την ημέρα της χειροτονίας μου”

Είναι αρχές του 2000 και ο πρωτότοκος και μοναδικός γιος της οικογένειας του Βλάση και της Πολυξένης καρπός του έρωτα τους βλέπει το φως της ζωής. Ένα χαριτωμένο αγόρι που θα βαπτιστεί Μηνάς. Κανείς δε θα μπορούσε να φανταστεί ότι το καστανό αγόρι με το υπέροχο χαμόγελο και τα μάτια γεμάτα καλοσύνη θα γινόταν ιερέας όταν ενηλικιωνόταν.

Για το Μηνά η ζωή ήταν ένα υπέροχο παραμύθι καθώς μεγάλωνε σε ένα περιβάλλον με αγάπη και ζεστασιά και δύο γονείς κυριολεκτικά αφιερωμένους σε εκείνον. Να του δώσουν εφόδια για να γίνει όπως ο ίδιος θυμάται να του λέει η μητέρα του καθώς εκείνος μεγάλωνε. Η οικογένειά του πολύ κοντά στους κόλπους της Εκκλησίας και ο τότε πιτσιρικάς Μηνάς πήγαινε μαζί τους κάθε Κυριακή.

Το περίεργο που παρατήρησαν οι γονείς του από τα εφηβικά του ακομη χρόνια ήταν ότι του άρεσε πολύ να πηγαίνει σταδιακά και μόνος του στο ναό της περιοχής τους. Ο ίδιος ένιωθε από εκείνη την τρυφερή εφηβική ηλικία όπως λέει ότι η φωνή του Θεού με ένα τρόπο τον καλούσε. Αποφασίζει να μοιραστεί την επιθυμία του με τους γονείς του. Τους λέει ένα πρωί ότι θέλει να γίνει ιερέας. Στο ενδιάμεσο βέβαια διάστημα ο Μηνάς πήγαινε στο ναό και μάλιστα έψελνε ενώ πολλές φορές βοηθούσε και σε διακονίες.

Ο πνευματικός του ο πατέρας Νέστορας γνωριζε από την πρώτη στιγμή ότι ο Μηνάς ήθελε να ακολουθήσει την πορεία αυτή, να είναι αφιερωμένος και αφοσιωμένος στο Θεό. Οι γονείς του δεν εξεπλάγησαν με την επιλογή του αυτή και δεν πρόβαλαν κάποια αντίρρηση. Αντίθετα το συζήτησαν και με τον πνευματικό του έφηβου γιου τους και συμφώνησαν ότι θα στηρίξουν την επιλογή του αυτή. Ο Μηνάς μεγάλωνε ως έφηβος τελείωσε το Λύκειο δεν κατάφερε να μπει στη Θεολογική Σχολή και δε χρειάστηκε δεύτερη σκέψη για το τι θα ακολουθήσει. Μεγάλωσε με αυτό το όνειρο άλλωστε.

Την ώρα που συνομήλικοί του ζούσαν εντάσεις παιχνίδι, έρωτες, διασκεδάσεις, παρέες, ξενύχτια εκείνος ήταν πάντα αποστασιοποιημένος από όλα αυτά, δεν τον αφορούσαν όπως λέει χαρακτηριστικά στο Στρατή Λημνιό.

“Δεν υπήρχαν τέτοια πράγματα στη ζωή μου, δεν υπήρξε έρωτας, δεν υπήρξε διάθεση για αποδράσεις με παρέες και γλέντια σε μπαράκια και διάφορα τέτοια ήταν πράγματα που δε με αφορούσαν. Το μόνο που με ένοιαζε ήταν να κάνω αυτό που ονειρεύτηκα, να γίνω ιερέας”, λέει συγκινημένος. Τελειώνοντας λοιπόν το σχολείο και ακολούθως τη στρατιωτική του θητεία είναι έτοιμος για τη μεγάλη στιγμή της χειροτονίας του.

“Την ημέρα αυτή δε θα τη ξεχάσω ποτέ. Μόνο συγκίνηση ακόμη και τώρα αυτό νιώθω”, λέει χαρακτηριστικά. Σήμερα ο πιτσιρικάς Μηνάς φαντάζει τόσο μακρινή εικόνα με μοναδικά καρέ φωτογραφικά του παρελθόντος να θυμίζουν στον πατέρα Μεθόδιο την κοσμική του ζωή. Διακονεί στον ιερό ναό Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στο χωριό Βαπτιστής του Κιλκίς.

Στα 24 του χρόνια ήδη έχει μπει στις καρδιές όλων με το χαμόγελο και την καλοσύνη που επιδεικνύει και με τη συμβουλή κύρος στα νέα παιδιά να ακολουθούν πάντα τη ψυχή και τα όνειρά τους.