Ο Νίκος Πλακιάς στο zinapost.gr: Οργή και συγκίνηση από τον πατέρα που θρηνεί για την τραγική απώλεια των κοριτσιών και της ανιψιάς του αλλά και για όλα τα θύματα της τραγωδίας των Τέμπων

Πόνος. Θλίψη. Δάκρυα. Καμβάς συναισθημάτων που ο χρόνος μοιάζει αδύναμος να γαληνέψει. Η τραγωδία των Τεμπών. Οι απώλειες ανθρώπινων ζωών. Το πένθος.

Κινηματογραφικά καρέ μιας ανείπωτης τραγωδίας με τους συγγενείς των θυμάτων της τραγωδίας να αγωνίζονται κάθε μέρα τα τελευταία χρόνια για ένα και μόνο πράγμα. Τη δικαίωση τους. Την τιμωρία όσων ευθύνονται για τις απώλειες των δικών τους ανθρώπων. Καμία σκιά σε μια υπόθεση που επιτέλους βρίσκει το δρόμο της καθώς έχει ξεκινήσει η συζήτηση της.

Η δίκη.

Σε αυτό εστιάζει ο Νίκος Πλακιάς γνώριμη και οικεία φιγούρα μιας τραγωδίας που σημάδεψε όλους μας. Επιστρατεύει δύναμη γιατί έχει πολύ απόθεμα ακόμη και ελπίζει στη δικαίωση. Τα κορίτσια του δεν είναι κοντά του. Εκείνος όμως ζει και αναπνέει για εκείνα. Για όλους τους συγγενείς των θυμάτων όχι μόνο για το Νίκο η ζωή έχει αλλάξει δραματικά και αυτό δε μπορεί να σβήσει δε θα ξεχαστούν ποτέ όπως ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά.

“Τον τελευταίο καιρό έχω αποστασιοποιηθεί από το social και γενικά από τα MME μιας και πλέον το μυαλό μου και η όλη ενέργεια όση μου έχει απομείνει εστιάζεται στην δίκη που ξεκίνησε. Βλέποντας όμως την παρακάτω φωτογραφία γυρίζουν στο μυαλό μου μνήμες και πρόσωπα που όλα αυτά τα τρία χρόνια έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της διαδικασίας για απόδοση δικαιοσύνης στην υπόθεση των ΤΕΜΠΩΝ . Αν είναι δυνατόν ο κατηγορούμενος για το περίφημο μπάζωμα και ξεμπάζωμα του χώρου ο Αγοραστός να κόβει κορδέλες εγκαινίων και να εισπράττει χειροκροτήματα. Όσο σημαντικό και να είναι ένα έργο για την εκάστοτε κοινωνία δεν παύει τα χέρια που το εγκαινιάζουν να είναι ματωμένα . Και δίπλα σε αυτόν κάποια πρόσωπα που κλάψανε που μας χτυπάνε την πλάτη και μας λένε πόσο μας σκέφτονται. Ο περιφερειάρχης ο κ. Κουρετας η κ. Ντιντη ο μητροπολίτης μας ο κ Θεοκλητος που σε όλες τις συγκεντρώσεις που έγιναν μνημόνευε τα παιδιά μου !!! Όλοι τους !!! Να ψάχνουν το ψαλίδι και να ακουμπήσουν το χέρι που πέταξε τα παιδιά μας δώδεκα χιλιόμετρα μακριά !!! Να στριμωχτούν να βγάλουν μια φωτογραφία να απολαύσουν την εφήμερη χαρά ενός έργου και να πάρουν όλοι την δημοσιότητα και το χειροκρότημα που τους αναλογεί. Και όλα τα άλλα να περάσουν στην λησμονιά, Τρία κορίτσια δολοφονήθηκαν στην περιοχή σας όσα χρόνια και να περάσουν δεν θα λησμονηθούν δεν θα το αφήσω να λησμονηθεί!!! Και όπως λένε κάποιοι ότι κάνουμε σήμερα αντηχεί στην ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ!!! Εσείς συνεχίστε την διπλωματική οδό την οποία διαλέξατε. Εγώ θα συνεχίσω στον δρόμο τον δικό μου . Έναν δρόμο που όλοι εσείς στην φωτογραφία για λίγες ώρες για λίγες ημέρες για λίγα λεπτά θα μπορούσατε να τον διασχίσετε ΕΣΕΙΣ !!! Ντροπή και τίποτα άλλο . Μερικές φορές η απουσία δίπλα από ανθρώπους που συμμετείχαν στην σκύλευση των παιδιών μας είναι παράσημο για την κοινωνία και για τους ίδιους “.