Βελούχι: Θρήνος για τον πρόεδρο του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιώς – «Για εμάς ήταν ο “Καπετάνιος”»
Ο εκλιπών, ήταν πρόεδρος του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιά και στην αποστολή που είχε προγραμματίσει ο σύλλογος για το τριήμερο 21-22-23 Φεβρουαρίου ήταν αρχηγός της
Ένας πολύ έμπειρος ορειβάτης, που έχει πάρει μέρος σε δεκάδες αποστολές ήταν ο 74χρονος Τάσος Αναστασιάδης, ο οποίος έχασε τη ζωή του στο Βελούχι.
Αντίο στον «καπετάνιο» των κορυφών
Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η τραγική είδηση, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γέμισαν από μηνύματα θλίψης και συμπαράστασης προς τους οικείους του. Φίλοι, και μέλη συλλόγων εκφράζουν τη βαθιά οδύνη τους για την απώλεια ενός ανθρώπου που υπήρξε σημείο αναφοράς.
«Δυστυχώς ο φίλος Τάσος για πολλούς από εμάς ως «ο Καπετάνιος» πρόεδρος και αρχηγός του Φ.Ο.Π. – Φυσιολατρικός Όμιλος Πειραιώς βρέθηκε πριν από λίγο σε δύσβατο σημείο. Καλη σου ανάβαση Τάσο, εκεί στα πολύ ψηλά. Τα συλλυπητήρια μου στους οικείους του και στους φίλους του Φ.Ο.Π… καλή δύναμη» γράφει στο facebook ένας από τους πολλούς φίλους του.
«Σήμερα αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που δεν ανέβαινε απλώς στα βουνά, αλλά ανήκε σε αυτά. Έναν άνθρωπο για τον οποίο η κορυφή δεν ήταν ένας προορισμός, αλλά το σπίτι του.
«Πού να ήξερα ότι ο χαιρετισμός θα ήταν αποχαιρετισμός»
Συγκλονιστική είναι και η μαρτυρία ορειβάτη που συνάντησε την 17μελή ομάδα του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιώς και τον Τάσο Αναστασιάδη, ενώ ανέβαιναν στην κορυφή στο Βελούχι. Όπως εξιστορεί στο pezoporontas.com μίλησε μαζί του για λίγο και συνέχισε ο καθένας τον δρόμο του. Μετά από λίγο είδε τον καιρό να χαλάει απότομα. Η περιγραφή του ορειβάτη είναι συγκλονιστική: «Η μέρα ξεκίνησε με την ησυχία που μόνο το βουνό ξέρει να προσφέρει. Κατηφόριζα από την Ψιλή Κορυφή με κατεύθυνση το καταφύγιο, νιώθοντας ακόμα την ικανοποίηση της ανάβασης. Εκεί, στο μονοπάτι, οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν.
Εκείνος ανέβαινε με την ομάδα του Φυσιολατρικού Ομίλου Πειραιά, γεμάτος διάθεση για την ολοκλήρωση της ανάβασης στην κορυφή. Σταθήκαμε για λίγο, όπως κάνουν πάντα οι ορειβάτες. Με ρώτησε πώς είναι τα πράγματα ψηλά, τι καιρό κάνει, αν το πεδίο είναι καθαρό. Ανταλλάξαμε ένα «γειά» και ένα χαμόγελο, από εκείνα που δίνουν κουράγιο για τα επόμενα μέτρα, και τραβήξαμε ο καθένας τον δρόμο του.
Φτάνοντας στο καταφύγιο, γύρισα το βλέμμα μου πίσω. Τους έβλεπα να ανηφορίζουν σταθερά, φτάνοντας μέχρι την πρώτη κορυφή — την τελευταία ορατή από το σημείο εκείνο, αφού η μεγάλη κορυφή του Βελουχίου παραμένει κρυμμένη, σαν να φυλάει τα μυστικά της.
Και τότε, όλα άλλαξαν. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, το βουνό έδειξε το σκληρό του πρόσωπο. Ο καιρός «έκλεισε» απότομα, μια λευκή κουρτίνα σκέπασε τα πάντα και η ορατότητα χάθηκε στο μηδέν. Η διαδρομή μέχρι τα αυτοκίνητά μας μετατράπηκε σε μάχη με τα στοιχεία της φύσης. Μέχρι να φτάσουμε, το χιόνι μας είχε καλύψει ολοκληρωτικά, μετατρέποντας το τοπίο σε έναν παγωμένο άγνωστο κόσμο. Πού να ήξερα πως εκείνο το σύντομο «γειά» στο μονοπάτι δεν ήταν απλώς ένας χαιρετισμός, αλλά ένας αποχαιρετισμός».
Ακολουθήστε το zinapost.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για Lifestyle, Showbiz, Gossip News και αποκλειστικά βιντεο.
