Ο Γιώργος Ηλιόπουλος στην πιο προσωπική εξομολόγηση στο vidcast People της Espresso «Είχα φτάσει 160 κιλά. Θυμάμαι στη σχολή τα παιδιά με έλεγαν ακορντεόν»!

 Ο ίδιος εξομολογείται ότι σε περίοδο της ζωής του είχε φθάσει 160 κιλά, ενώ μιλά για τις κρίσεις πανικού στα κάστινγκ, την οδυνηρή απώλεια του πατέρα του από Αλτσχάιμερ αλλά και την καθοριστική συμβολή της συντρόφου του, Μαρίας Πολυχρόνη, και των μαθητών του στη ζωή του. Ο καταξιωμένος ηθοποιός σε μία συνέντευξη από καρδιάς! 

Ήθελα από παιδί να ασχοληθώ με το θέατρο. Μεγαλώνοντας βρέθηκα στο εμπόριο των ρούχων. Ήμουν δυστυχισμένος

(02΄00΄΄) «Ήθελα από παιδί να ασχοληθώ με το θέατρο. Μεγαλώνοντας βρέθηκα στο εμπόριο των ρούχων. Ήμουν δυστυχισμένος. Το κατάλαβα ευτυχώς νωρίς. Είχα μαγαζιά, μια πολύ πετυχημένη πορεία για πέντε-έξι χρόνια. Δούλευα στα ρούχα από το γυμνάσιο. Ήθελα να έχω δικό μου χαρτζιλίκι, το δικό μου πορτοφόλι. Ήμουν τσιμπούρι στον αδερφό μου που ήταν πιο μεγάλος και ο πάγιος χορηγός και πήγα στο μαγαζί που δούλευε. Όταν πέρασα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ανοίξαμε μία πολύ μεγάλη επιτυχημένη αλυσίδα μαγαζιών. Κάναμε πολύ ωραία πράγματα και δικά μας ρούχα  Ήμουν επιχειρηματίας από τα 18 μέχρι τα 23. Πάντα υπήρχε ένα κενό μέσα μου. Είχα αυτή τη την αίσθηση ότι αυτό είναι προσωρινό».
 

Δεν ζούσα ποτέ το τώρα. Ήμουνα πάντα μπροστά. Είναι πολύ άσχημο.

(03΄00΄΄) «Δεν ζούσα ποτέ το τώρα. Ήμουνα πάντα μπροστά. Είναι πολύ άσχημο. Προσπαθώ τα τελευταία χρόνια να το κάνω. Δεν χαιρόμουν αυτό που γίνεται. Είχα το μυαλό μου στο «Αύριο τι κάνουμε». Κάποια στιγμή μια κοπέλα που ήμασταν μαζί μου λέει “Είναι δυνατόν. Κάνεις το όνειρό σου πραγματικότητα, και το μυαλό σου είναι αλλού. Είναι αχαριστία».

Όλοι οι ψυχίατροι με έχουν διώξει, όπως και οι οδοντίατροι!
05΄00΄΄Όλοι οι ψυχίατρο με έχουν διώξει όπως και οι οδοντίατροι. Θέλω κάποια στιγμή να κάνω ψυχοθεραπεία όταν θα νιώσω δυνατός. Έχω πολλά θέματα που τα έχω βάλει σε ένα κουτάκι και δεν τα έχω αντιμετωπίσει όπως το θάνατο του πατέρα μου. Κάποιες λάθος επιλογές που έκανα και ήξερα ότι ήταν λάθος. 

Ο μπαμπάς μου, είχε «Αλτσχάιμερ», έφυγε γρήγορα. Ήταν ραγδαία η περίπτωση του!

06΄00΄΄ Ο μπαμπάς μου, είχε αλτσχάιμερ, έφυγε γρήγορα. Ήταν ραγδαία η περίπτωση του. Αρχικά θεωρήσαμε ότι επειδή ο άνθρωπος είχε βγει στη σύνταξη απλά μελαγχόλησε και παραξένεψε. Ήταν πολύ δραστήριοι άνθρωποι οι γονείς μου. Προέρχομαι από ένα σπίτι πάρα πολύ ζωντανό. Είμαστε όλοι τρελοί με χαρτιά! Καθένας και μια περίπτωση. Όλοι μας όμως πολύ ζωντανοί άνθρωποι με πολύ χιούμορ, ενέργεια, πολύ εκδηλωτικοί . Όταν πήγαμε στο Αιγινήτειο όπου κάθισε ο μπαμπάς μου μέσα μια εβδομάδα για να γίνουν όλες τις εξετάσεις όσο πήγαινα στον μπαμπά μου οι γιατροί οι νοσοκόμες ήταν πάρα πολύ εκδηλωτικοί.
Την ημέρα που ήταν πάρουμε τα αποτελέσματα μπαίνω μέσα και ήταν όλοι ψυχροί. Έλεγα τι έγινε, τι τους έκανα. Μπαίνουμε στο γραφείο και μου λέει ο γιατρός «Κύριε Ηλιόπουλε  ο μπαμπάς σας έχει Αλτσχάιμερ».  Ήταν κεραυνός. Αμέσως πήγαινα να δικαιολογήσω, να αναιρέσω αυτό που μου λέγαν. Κατάλαβα μετά πάρα πολλές μετά από καιρό πόσο σωστή ήταν η αντιμετώπισή τους. Δεν ήτανε αναισθησία».

Η λέξη «Αλτσχάιμερ» επειδή είμασταν πολύ λαϊκή οικογένεια στα αυτιά μου ήταν πολύ εξωτικό. Ρε παιδί μου ότι αυτό συμβαίνει στο Κολωνάκι.  Δεν μπορεί να συμβαίνει στην Πετρούπολη!

07΄16΄΄ Ήταν ένα μεγάλο σοκ για μένα δηλαδή. Η λέξη Αλτσχάιμερ επειδή είμασταν πολύ λαϊκή οικογένεια στα αυτιά μου ήταν πολύ εξωτικό. Ρε παιδί μου ότι αυτό συμβαίνει στο Κολωνάκι.  Δεν μπορεί να συμβαίνει στην Πετρούπολη.  Τέτοια βλακεία κουβαλούσα μέχρι να καταλάβω τι ακριβώς είναι.
Εκεί κατάλαβα αργότερα, ότι είμαστε η συνείδησή μας.
Δεν είναι ούτε η κληρονομικότητα. Ο μπαμπάς μου μέχρι να φύγει, ενώ ήταν ένα ζωντανό σώμα, δεν ήταν ο πατέρας μου. Ήταν ένας ήταν ένας άνθρωπος άγνωστος! 

Μέσα σε τρία τέσσερα χρόνια έχασε εντελώς τη μνήμη του. Δεν μπορούσε, δεν ήξερε να φάει πλέον. Έτρωγε με σύριγγα. Είναι σοκαριστικό!

(08΄20΄΄)Μέσα σε τρία τέσσερα χρόνια έχασε εντελώς τη μνήμη του. Τον είχαμε σε μια ειδική κλινική γιατί δεν μπορούσε, δεν ήξερε να φάει πλέον. Έτρωγε με σύριγγα. Είναι σοκαριστικό όταν καταλαβαίνεις ότι αυτό είναι μια είναι μια ασθένεια στην οποία ξαφνικά πέφτουν ασφάλειες απ’  τον εγκέφαλο. Οπότε καταλήγεις είτε από εγκεφαλική, είτε από καρδιακή, είτε από πνευμονική ανεπάρκεια γιατί ξεχνάει ο οργανισμός απλά να αναπνεύσει. Ξεχνά να χτυπήσει η καρδιά! Το λέω τώρα τελείως απλουστευμένο. Το πιο σημαντικό από όλα είναι αυτό που μας είπαν οι γιατροί τότε ότι εκείνος που κινδυνεύει πολύ είναι ο σύνοδός, όχι ο ασθενής.

Το «Μαύρο κουτί» το είχα γράψει τέσσερα χρόνια πριν πάθει ο πατέρας μου Αλτσχάιμερ. Στην κηδεία του με πήρε ο Καζάκος τηλέφωνο να μου πει ότι ήθελε να κάνουμε το έργο!

(09΄25΄΄) Το «Μαύρο κουτί» το είχα γράψει τέσσερα χρόνια πριν πάθει ο πατέρας μου Αλτσχάιμερ. Αυτόν ήταν το μεγάλο σοκ μετά. Στην κηδεία του μπαμπά μου με πήρε ο Καζάκος τηλέφωνο να μου πει ότι ήθελα να κάνουμε το έργο χωρίς να το ξέρει τι μου συμβαίνει. Είναι αστείο. Αν το’ έγραφες σε κάποιο σενάριο θα έλεγαν ότι είναι λίγο τραβηγμένο ρε φίλε. «Δεν γίνεται». Και όμως έγινε αυτό. Το όνειρο μου από την πρώτη στιγμή που βρέθηκα στην σχολή ήταν να παίξω με τον δάσκαλό μου, τον Καζάκο που λατρεύω. Χρησιμοποιώ ενεστώτα γιατί είναι μαζί μας. Κάποιοι άνθρωποι δεν φεύγουν ποτέ. Είναι πάντα γύρω μας η ενέργειά τους.

Στην πρώτη ανάγνωση έχει μια φράση το έργο που την έλεγε ο πατέρας μου. Παθαίνω σοκ. Ήταν δύο από τα πιο φρικτά χρόνια της ζωής μου. Ζούσα το όνειρό μου και ήταν ο εφιάλτης μου.
(10΄11΄΄) Στην πρώτη ανάγνωση έχει μια φράση το έργο που την έλεγε ο πατέρας μου. Παθαίνω σοκ. Ήταν δύο από τα πιο φρικτά χρόνια της ζωής μου. Ζούσα το όνειρό μου και ήταν ο εφιάλτης μου. Γιατί ξαφνικά άρχισα  να σκέφτομαι βλακείες μήπως το προκάλεσα εγώ γράφοντάς το. Ήτανε εφιάλτης.  Η φράση του πατέρα μου ήταν «Είσαι καλός άνθρωπος, εσύ είσαι καλός φίλος»

Συνειδητοποίησα ένα τραγικό λάθος που έκανα. Δεν ετοιμάζουμε τους μαθητές για την αποτυχία. Δεν μπορείς να σε πάντα ο καλύτερος. Στη θέση του νικητή υπάρχει ένας στο βάθρο. Δεν ανεβαίνουν τρεις!

(11΄14΄΄) Έχω παλέψει πολλές φορές να ξεφύγω από  κάποια πράγματα πολύ άσχημα, πολύ άγρια, πολύ άγαρμπα. Πάρα πολλά χρόνια διδάσκω παιδιά. Κάποια στιγμή τα παράτησα για τέσσερα χρόνια. Ξαφνικά κοίταξα γύρω μου και είπα «Όλοι αυτοί οι υπέροχοι μαθητές γιατί δεν είναι στη δουλειά» Συνειδητοποίησα ένα τραγικό λάθος που έκανα. Δεν ετοιμάζουμε τους μαθητές για την αποτυχία. Ετοιμάζουμε όλο τον κόσμο να γίνει ο καλύτερος. Δεν μπορείς να σε πάντα ο καλύτερος. Στη θέση του νικητή υπάρχει ένας στο βάθρο. Δεν ανεβαίνουν τρεις. Τα πιο τα πιο ευαίσθητα μου παιδιά φύγαν από τη δουλειά. Δεν φροντίσαμε να τους εξηγήσουμε ότι αυτή η δουλειά είναι ένας αγώνας. Δεν είναι κανονική δουλειά στην Ελλάδα. Δεν φροντίσαμε να δώσουμε στα παιδιά αυτή την αίσθηση ότι στις 10 φορές, στις 9:30 χάνεις και στη μισή κερδίζεις και ότι πρέπει να κάνεις και κάτι άλλο οπωσδήποτε. 

Έχω κάνει πάρα πολλές δουλειές! Μέχρι και λάντζα σε χασάπικο!

(12΄48΄΄) Έχω κάνει πάρα πολλές δουλειές. Ό,τι δεν πληρώνει το έχω σπουδάσει. Είμαι φωτογράφος, γραφίστας, μοτέρ, συγγραφέας. Είμαι ό,τι μπορεί να φανταστείς. Έχω κάνει μέχρι και λάντζα σε χασάπικο. Έχω κάνει τρελές δουλειές! Αυτό για να μπορώ να λέω όχι! 

Μέσα μου ένα χοντρό παιδί κλαίει κάθε ημέρα που δεν τρώει τυρόπιτες Έχω φτάσει 160 κιλά. Στη σχολή με έλεγαν να ακορντεόν τα παιδιά!

(14΄15΄΄) Εγώ είμαι χοντρός! Μέσα μου ένα χοντρό παιδί κλαίει κάθε ημέρα που δεν τρώει τυρόπιτες! Έχω την ψυχολογία του χοντρού. Τη λέω τη λέξη. Δεν μπορώ να πω εύσωμος. Νομίζω ότι με δουλεύω.  Δηλαδή ξέρεις αυτή η καταστροφή των political correct  που εντέλει μας έχει κάνει ειδικούς στην υποκρισία. Αυτό με τρελαίνει.
Έχω φτάσει 160 κιλά. Θυμάμαι στη σχολή με έλεγαν να ακορντεόν τα παιδιά. Το πιο φοβερό ήταν όταν ετοιμάζαμε την «Ορέστεια» Έκανα τον Ορέστη. Θα πήγαινε η παράσταση σε ένα παγκόσμιο φεστιβάλ θεάτρου στην Αίγυπτο.
Ήταν Ιούνιος. Πήρε τα μέτρα η μοδίστρα γιατί φοράγαμε κοστούμι. Όταν βρεθήκαμε πάλι το Σεπτέμβρη ήμουν κατά 30 κιλά πιο κάτω. Ο σκηνοθέτης Μιχαήλ Ζάιμπε έπαθε πλάκα. Μου είπε πρέπει να κάνουμε καινούργια κοστούμια 15.41

Είμαι ένας άνθρωπος των άκρων. Όταν κάπνιζα έκανα τέσσερα πακέτα εικοσιπεντάρια την ημέρα.

(15΄51΄΄) Όταν τιμωρώ τον εαυτό μου, ξεσπάω σε μένα. Δεν είναι καλό αυτό, αλλά και είναι μια βαλβίδα εκτόνωσης. Είμαι ένας άνθρωπος των άκρων. Όλοι μου το λένε. Δεν έχω μέτρο. Όταν κάπνιζα έκανα τέσσερα πακέτα εικοσιπεντάρια την ημέρα. Δεν υπάρχει πλάνο μου στα «Σφηνάκια», που να μην καπνίζω. Στη σχολή θυμάμαι έλεγε ο Λιβαθυνός «Σηκώθηκε ο Γιώργος, έκανε ένα τσιγάρο και έκατσε». Δεν είχα όριο. Δηλαδή αυτό που λένε κάποιοι άνθρωποι ότι «Ζυγίζουνε αυτό, μπορεί να με τρελάνει. Δεν το καταλαβαίνω». Ή κάποιος που καπνίζει μια τζούρα τώρα και θα καπνίσει άλλες δύο τζούρες μετά. «Ε! Κόψε το! Δεν έχει νόημα» Βρες  κάπου αλλού να πάρεις χαρά!

Το πιο κάτω που έχω φθάσει σε κιλά είναι 69 προς 70. Έχω κάνει απόσταση 90 κιλών.  Δεν είναι καλό παράδειγμα

(16’47’’) Το πιο κάτω που έχω φθάσει σε κιλά είναι 69 προς 70. Έχω κάνει απόσταση 90 κιλών.  Δεν είναι καλό παράδειγμα δηλαδή μην παρασυρθεί κανείς. Δεν είναι σωστό. Είναι εντελώς λάθος. Κοίταξε έχω βρει πλέον ένα τρόπο τα τελευταία χρόνια. Μαγειρεύω πράγματα που δεν με παχαίνουν. Μ’ αρέσει να τρώω ποσότητα. Όλα είναι ένας σωστός συνδυασμός υγιεινών τροφών. 

Ζούσα για τη ζάχαρη. Θέλω να σου πω ότι έβαζα στον καφέ μου στις καλές εποχές οχτώ κουταλιές ζάχαρη και έξι ζαχαρίνες. Και έπινα 10-15 καφέδες την ημέρα!

(17΄21΄΄) Ζούσα για τη ζάχαρη. Θέλω να σου πω ότι έβαζα στον καφέ μου στις καλές εποχές οχτώ κουταλιές ζάχαρη και έξι ζαχαρίνες. Και έπινα 10-15 καφέδες την ημέρα!
Ήταν σοκαριστικά. Όταν με έβλεπαν στο γύρισμα ντρεπόμουν. Το έφτιαχνα εγώ για να μην το βλέπει και κανείς γιατί δεν το πιστεύανε. Όταν ένας συνάδελφος είδε τι έκανα έπαθε σοκ. Δεν το πιστεύαν! Πλέον έχω αντικαταστήσει τη ζάχαρη με στέβια, φτιάχνω γλυκά τα οποία έχουνε υποκατάστατα. Φτιάχνω δικό μου ψωμί, δικά μου ζυμαρικά. Υπάρχουν συνταγές στο ίντερνετ. 

Τα «Σφηνάκια» ήταν ένα από τα λίγα casting που έχω πάει γιατί έχω μεγάλη φοβία. Παθαίνω κρίση πανικού στα casting. Έχω πολύ μεγάλο θέμα!

(19΄32΄)΄ Στα «Σφηνάκια» είμαι πάρα πολύ αδύνατος. Είναι απ’ τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου.  Γενικά με τα παιδιά δέσαμε πάρα πολύ. Ήταν ένα από τα λίγα casting που έχω πάει γιατί έχω μεγάλη φοβία. Παθαίνω κρίση πανικού στα casting. Έχω πολύ μεγάλο θέμα. Υπάρχει φορά που έχω φύγει τρέχοντας. Αλλά εκεί είπα «Αντιμετώπισε το και κάνε το». Μου έκατσε δουλειά γιατί έπρεπε να γίνει μάλλον. Ήταν σπάνια στιγμή. Θέλω να σου πω ότι από τα γέλια έχω πάθει ομφαλοκήλη σε πρόβα μάλιστα, όχι σε γύρισμα. Νόμιζα ότι πεθαίνω. Δεν ήξερα τι μου συνέβαινε. Είχα φοβερούς πόνους. Επίσης μου έχει συμβεί κάτι πάρα πολύ σημαντικό εκεί και θέλω να το πω. Ο παραγωγός μας ήτανε ο Γιώργος ο Γλικουντής. Τη δεύτερη χρονιά επειδή είχε ένα ατύχημα ο αδερφός μου δεν ήμουν καθόλου. Ο Γιώργος έσπασε τις σκηνές που έκανα σε όλα τα επεισόδια και τα πληρώθηκα όλα. Δεν μου έχει ξανασυμβεί αυτό. Όχι μόνο αυτό! Μου τα προπλήρωσε κιόλας. Τότε ήμασταν άγνωστοι. Εγώ είχα γράψει κάποια πράγματα στην τηλεόραση αλλά σε αυτά που έγραφα είχα δεύτερο ρόλο. Δεν έβγαινα μπροστά. Εκεί πρώτη φορά σε άλλου σειρά είμαι πρωταγωνιστής και τη δεύτερη χρονιά λοιπόν γύρισα μόνο έξι επεισόδια από τα εικοσιτέσσερα.

 Απέκτησα φοβία στο να κάνω παιδιά εξαιτίας της ασθένειας που πέρασε ο μπαμπάς μου. Πέρασε από το μυαλό μου ότι αυτό μπορεί να ναι κληρονομικό. Το φοβήθηκα πάρα πολύ.

(22΄55΄΄) Απέκτησα φοβία στο να κάνω παιδιά εξαιτίας της ασθένειας που πέρασε ο μπαμπάς μου. Πέρασε από το μυαλό μου ότι αυτό μπορεί να ναι κληρονομικό. Το φοβήθηκα πάρα πολύ. Δεν στο κρύβω ότι δεν θα ήθελα ποτέ να δώσω στα παιδιά μου μια τέτοια εικόνα δικιά μου ή να τους φορτώσω μια τέτοια ευθύνη. Αν και σου λέω ο μπαμπάς μου, ο άνθρωπος έφυγε χωρίς να μας ταλαιπωρήσει, πολύ γρήγορα. Αλλά δεν θα μπορούσα να κληρονομήσω στα παιδιά μου κάτι τέτοιο. 

Με τη Μαρία Πολυχρόνη είμαστε μαζί παραπάνω από έντεκα χρόνια. Δεν δέσαμε απλά. Πώς να το πω τώρα να μην ακουστώ μελούρας. Δεν είναι μόνο ο έρωτας το θέμα. Είναι και η βαθιά αγάπη!

(23΄11΄΄) Με τη Μαρία Πολυχρόνη είμαστε μαζί παραπάνω από έντεκα χρόνια. Η Μαρία ήταν σε μία ομάδα στη Ρόδο που κάνανε το «Desprerados».Είναι το πρώτο έργο που γράφτηκε, κανε πολύ μεγάλη επιτυχία όταν ξεκίνησε και ταυτόχρονα παίχτηκε στο ΔΗΠΕΘΕ της Κομοτηνής και στη Ρόδο. Είχαμε γνωριστεί τότε, είχαμε χαθεί με τα χρόνια και το 2012 ξανασυναντηθήκαμε όταν κατέβηκα για διακοπές κάτω.
Ήταν μια διαφορετική κοπέλα. Ήταν ξανθιά, ενώ τότε μελαχρινή. Μιλούσαμε και προσπαθούσα να θυμηθώ από που γνωριζόμασταν. Το βράδυ που φάγαμε όλοι μαζί με όλη την ομάδα την είπαν με το παρατσούκλι που είχαμε τότε και λέω «Παιδί μου εσύ είσαι. Πες το και έχω σπάσει το μυαλό μου το πρωί» Ξαναβρεθήκαμε! Δεν δέσαμε απλά. Πώς να το πω τώρα να μην ακουστώ μελούρας. Δεν είναι μόνο ο έρωτας το θέμα. Είναι και η βαθιά αγάπη. Στην αρχή μου επειδή είχα έρθει από ένα πολύ άσχημο χωρισμό, είχα πιστέψει ότι δεν πρόκειται να ξανά αγαπήσω, ούτε να με ξανά αγαπήσουν. Ξέρεις όταν περνάς αυτή τη δίνη όταν είσαι και επαγγελματίας μελούρας όλα τα βλέπεις κάπως. Ξαφνιάστηκα όταν είδα ότι λειτουργεί  ο οργανισμός, ο μυς είναι εδώ δεν χάνεται. Ξαφνικά σου χαμογελάει το σύμπαν, έχεις μια ευκαιρία να μηδενίσεις και να ξεκινήσεις ξανά από την αρχή. Και μετά λες ότι «Κάτσε είμαι τόσο τυχερός να μου ξανα τύχει πάλι αυτό, να μου έρθει αυτός ο άνθρωπος. Λέω αυτός ο άνθρωπος γιατί είναι πολύ σημαντικό να δουν σε σένα πράγματα γιατί ο ενθουσιασμός ο έρωτας που λέμε ξεθυμαίνει με τον καιρό. Επίσης δεν είσαι 25 χρονών να βλέπει ο άλλος το μέλλον του σε σένα. Είσαι σε μια πιο μεγάλη ηλικία. Δεν έχουμε παντρευτεί. Δε φοβάμαι το γάμο. Είμαι σχεσάκιας. 

Το «Μαύρο κουτί» συνεχίζει στο θέατρο Εν Αθήναις

(29΄09΄΄) Το «Μαύρο κουτί» συνεχίζει. Ανέβηκε πέρυσι στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Πρωταγωνιστούν οι Σταύρος Καραγιάννης, Νικολέτα Καρά, Νικολέττα Βλαβιανού, και ο εξαιρετικός Στέφανος Κυριακίδης. Τον είχα δει ως μαθητής στις παραστάσεις του εθνικού και δεν είχα διανοηθεί ποτέ ότι θα παίξει σε έργο μου. Είναι συγκλονιστικός, τόσο ζωντανός, τόσο ενεργητικός, τόσο καθαρός, τόσο απολαυστικός. Λες τι ωραίο πράγμα να μεγαλώνει ο άνθρωπος έτσι. Θα είναι στο θέατρο Εν Αθήναις.

Τον πρώτο καιρό είχα μια ατάκα το επεισόδιο. Η αντιμετώπιση του κόσμου όμως ήταν λες και είχα κατεβατά. Στην αρχή έλεγα «Μάλλον με έχουν μπερδέψει με άλλον, κάτι έχουν καταλάβει λάθος.
(30΄54΄΄) Τα χρόνια μου στις «Άγριες Μέλισσες» ήταν από  τα πιο ωραία μου. Οι «Άγριες μέλισσες» άλλαξαν τη ροή της τηλεόρασης, τον τρόπο που βλέπουμε, που γράφεται, που γίνεται παραγωγή στην τηλεόραση. Εγώ δεν είχα αίσθηση του ρόλου του Προκόπη, επειδή είμαι ένας άνθρωπος που δεν κυκλοφορώ και επίσης δεν έχω και μια καμιά αίσθηση του εαυτού μου. Κατάλαβα ότι κόσμος με αγαπάει πάρα πολύ. Τον πρώτο καιρό είχα μια ατάκα το επεισόδιο. Η αντιμετώπιση του κόσμου όμως ήταν λες και είχα κατεβατά. Στην αρχή έλεγα «Μάλλον με έχουν μπερδέψει με άλλον, κάτι έχουν καταλάβει λάθος. Μου φάνηκε πολύ παράξενο. Κατάλαβα όμως ότι ο κόσμος αγάπησε πάρα πολύ τα Σφηνάκια και συνέχισε αυτό. Έκανα τότε έναν μονόλογο και το κοινό μίλαγε για τα «Σφηνάκια». Λέει η παραγωγός  «Κάτσε εγώ πήρα τον κουρέα από τις μέλισσες και αυτοί λένε για Τα σφηνάκια»; Κάνουν δεύτερη καριέρα μέσα από το TikTok και από το Instagram και έχουν τρομερές τρομερές θεάσεις. 

Εξαιτίας της φάγαμε ψωμί τρία χρόνια. Όσο κι αν ψάξεις δεν θα βρεις πλάνο πουλημένο της Μαρίας. Είναι παντού 100% εκεί.

(33΄23΄΄) Η Μαρία Κίτσου είναι ένα σπάνιο πλάσμα. Είναι μια εξαιρετική ηθοποιός πάνω απ’ όλα είναι όμως ένα εξαιρετικό παιδί και το λέω αυτό, με όλη τη σημασία της λέξεως. Είναι πολύ σπουδαίο πράγμα να έχεις ένα τόσο ικανό και τόσο καλό συνεργάτη έναν καλό άνθρωπο. Εξαιτίας της φάγαμε ψωμί τρία χρόνια. Όσο κι αν ψάξεις δεν θα βρεις πλάνο πουλημένο της Μαρίας. Είναι παντού 100% εκεί.

Τη Βασιλική Ανδρίτσου τη θεωρώ οικογένειά μου είναι ένα σπάνιο παιδί.

(34΄30΄΄) Τη Βασιλική Ανδρίτσου τη θεωρώ οικογένειά μου είναι ένα σπάνιο παιδί. Με ξαναέφερε στα πράγματα  γιατί κάποια στιγμή είχα σταματήσει είχα φύγει απ’ τη δουλειά. Είχα γράψει ένα μονόλογο το οποίο τον έστειλα σε όλους. Δεν απάντησε κανείς ποτέ. Κάποια στιγμή φτάνει στη Βασιλική και μου λέει «γιατί δεν το κάνεις εσύ». Θα το σκηνοθετήσω εγώ. Έχοντας μάθει να υπάρχω σε ομάδες δεν είχα σκεφτεί να παίξω μόνος μου κάτι. Αυτό το έργο το έπαιζα 9 χρόνια. Ήταν το «Πώς να καταστρέψατε τη ζωή σας»

Ακούς την φράση αν κάτι είναι καλό θα βρει το δρόμο του. Μεγάλη μπαρούφα! Αν ήταν έτσι τα fast food θα πουλάγανε βραστό μπρόκολο, όχι τηγανητές πατάτες!

(37΄10΄΄) Με τρελαίνουν αυτές τις φράσεις που λέγονται πολύ εύκολα  από ανθρώπους που είναι απλά βολεμένοι, δεν έχουν δυσκολευτεί ποτέ. Ακούς την φράση «Αν κάτι είναι καλό θα βρει το δρόμο του». Μεγάλη μπαρούφα! Αν ήταν έτσι τα fast food θα πουλάγανε βραστό μπρόκολο, όχι τηγανητές πατάτες. Δεν μπορώ να το πω εγώ που είμαι δάσκαλος που έχω κάθε χρόνο 40 παιδιά και απ’ αυτά ζήτημα αν ένα-δύο θα κάνουν καριέρα. Ότι όλοι οι άλλοι τι; Δεν ήταν καλοί!

Υπάρχει αυτή η φράση «Είπε ο τάδε μια ατάκα και πήρε την παράσταση». Δεν υπάρχει αυτό. Πώς να πάρω την παράσταση με την ατάκα «Το τσάι σας κύριε»!

(38΄49΄΄) Ξέρεις υπάρχουν πάρα πολλά τσιτάτα που λέγανε οι παλιοί για να διώξουν τους καινούργιους. Υπάρχει αυτή η φράση «Είπε ο τάδε μια ατάκα και πήρε την παράσταση». Δεν υπάρχει αυτό. Πώς να πάρω την παράσταση με την ατάκα «Το τσάι σας κύριε». Δεν γίνεται αυτό το πράγμα
Πήγαινε το παιδάκι και έλεγε εγώ είπα «το τσάι σας κύριε» και δεν πήρα την παράσταση άρα δεν είμαι καλός. Όχι βέβαια! Πρέπει να είναι ο ρόλος καλός, ο συνεργάτης πολύ καλός, και ο  σκηνοθέτης πολύ σωστός. Όλα είναι μια σειρά από πράγματα!

 Εγώ είχα δάσκαλο τον Κώστα Καζάκο. Του χρωστάω τη ζωή μου. Βρίσκομαι εδώ σήμερα μαζί σου, επειδή υπήρχε αυτός!

.(40΄48΄΄) Έγινα καλύτερος άνθρωπος όταν έγινα δάσκαλος, όχι ηθοποιός.  Η εκπαίδευση είναι το σπουδαιότερο αγαθό που υπάρχει. Είναι πολύ σημαντικό πράγμα να είσαι δάσκαλος. Αν δεν μπορείς να είσαι πρέπει να φύγεις. Εγώ είχα δάσκαλο τον Κώστα Καζάκο. Τα λόγια του είναι δίπλα μου όποτε έχω τα έχω χρειαστεί. Του χρωστάω τη ζωή μου. Βρίσκομαι εδώ σήμερα μαζί σου, επειδή υπήρχε αυτός!

Ακολουθήστε το zinapost.gr στο Google News και δείτε πρώτοι όλες τις ειδήσεις για Lifestyle, Showbiz, Gossip News και αποκλειστικά βιντεο.